Stadsdeeldirecteur René Baron voelt veel voor een Moerwijk Coöperatie

Stadsdeeldirecteur René Baron voelt veel voor een wijkcoöperatie liet hij het AD aan het einde van het bezoek van Vicepremier en Minister Carola Schouten aan Moerwijk, weten. Ook Richard de Mos bleek enthousiast over de gedane voorstellen. Met name het voorstel dat je je  in Moerwijk als vrijwilliger voor de buurt inzet je daarvoor een vergoeding krijgt zonder dat het van de uitkering afgaat.

Hieronder het hele AD artikel
Minister Schouten op bezoek in Moerwijk oa bij Geloven in Moerwijk en de Moerwijk Coöperatie

Minister in Moerwijk: ‘Iemand met uw baan kan zich niet voorstellen hoe wij leven’

Boerendochter en minister van Landbouw Carola Schouten maakte aandag gisteren een toer door een van de meest versteende stukjes Den Haag: Moerwijk. Het rijk steekt 7,5 miljoen in de wijk.

Of ze op de uitnodiging in zal gaan om te komen logeren, laat minister Schouten in de lucht hangen. ,,Mijn agenda is al heel vol en mijn gezin vindt het ook fijn als ik weer eens thuis ben”, zegt ze lachend in de Marcustuin, achter de kerk op de Jan Luykenlaan. De moestuin is een ontmoetingsplek voor bewoners van Moerwijk. Een wijk met een kwetsbare bevolking, voor wie armoede, werkloosheid, eenzaamheid en slechte gezondheid samenkomen in veelal kleine flats.

Carola Schouten bezocht Moerwijk niet als minister van Landbouw, maar als vertegenwoordiger van het kabinet. Ze zegt na afloop van een korte fietstoer door Moerwijk en na gesprekken met betrokken bewoners een goed beeld te hebben gekregen van wat er speelt. ,,Mensen samenbrengen en elkaar leren kennen, daar gaat het om en daar heb ik hier mooie voorbeelden van gezien”, zegt ze.

Minister Carola Schouten praat met een deelnemer aan het project Made in Moerwijk Moerwijk Coöperatie Geloven in Moerwijk. © Henriette Guest
Minister Carola Schouten praat met een deelnemer aan het project Made in Moerwijk. © Henriette Guest

Made in Moerwijk
Projecten zoals ‘Made in Moerwijk’, waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt van fietsbanden hippe broekriemen maken of kleurrijke schoudertassen van plastic supermarktzakjes. Het zijn initiatieven zoals bedoeld door het rijk om de leefbaarheid te vergroten in wijken her en der in het land.

Er is door de overheid 7,5 miljoen euro vrijgemaakt voor Den Haag Zuid-West. Het bedrag valt onder de zogenoemde Regio Deal, waarmee 12 regio’s versterkt gaan worden. De gemeente Den Haag doet er nog eens 7,5 miljoen euro bij.

Volgens wethouder Richard de Mos – ‘Ik zou best nog wel een keertje in Moerwijk willen wonen’ – kan de kwetsbaarheid van de wijk voor een deel worden opgelost door ‘meer gemixt’ te gaan wonen. ,,Niet alleen sociale huurwoningen, maar ook huizen in het middenkader, zodat er mensen komen wonen die wat te besteden hebben. Dat is goed voor de buurteconomie.” Want ook de bedrijvigheid moet er omhoog.

Vergoeding vrijwilligerswerk
Stadsdeeldirecteur René Baron voelt veel voor een wijkcoöperatie. ,,We willen de mogelijkheid krijgen te experimenteren met vormen van werk.” De Mos begrijpt wat hij bedoelt: een vergoeding voor vrijwilligerswerk zonder dat het van de uitkering gaat. Is het ook haalbaar? ,,Dat zijn de dingen die we gaan onderzoeken samen met het rijk”, zegt De Mos.

De veelal vrouwelijke bewoners die Schouten spreekt zijn openhartig en strijdlustig. ,,Mensen met een baan zoals u heeft, kunnen zich niet voorstellen hoe het is om in de situatie te zitten waarin wij zitten”, zegt een van hen. Een ander erkent nog nooit van de minister te hebben gehoord.
,,Te ver weg van onze leefsituatie.”

Woon je in Moerwijk en wil je je op een positieve manier voor de wijk inzetten? Doe dan mee en laat je gegevens hieronder achter

 

Kerkasiel afgesloten met een lach

Na 96 dagen is het kerkasiel voor de familie Tamrazyan voorbij. De familie is opgelucht, maar er is ook enige onzekerheid.
Kerkasiel in Bethelkapel afgesloten met een lach Den Haag Neo de Bono Bettelies Westerbeek AD.nl
De Protestantse Kerk in Den Haag besloot tot beëindiging van de non-stop kerkdienst in de Bethelkapel, nadat regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie dinsdagavond laat tot overeenstemming kwamen over een nieuw kinderpardon. Kinderen van afgewezen asielzoekers die langer dan vijf jaar in Nederland wonen, maken nu meer kans om hier alsnog te mogen blijven.

Het gezin Tamrazyan zat gespannen voor de televisie toen het nieuws bekend werd gemaakt, vertelt oudste dochter Hayarpi (21). Hoe ze reageerden toen de kogel door de kerk was? ,,Vol ongeloof. We hadden echt zoiets van ‘oké, wat nu?’ Het is namelijk zeker dat hun zaak nogmaals wordt beoordeeld, maar wat de uitkomst is weten ze niet. Dat ze onder de nieuwe regeling vallen hebben de organisatoren wel bevestigd gekregen van diverse Tweede Kamerleden. De familieleden zelf maken echter nog geen concrete plannen. Hayarpi geeft toe dat ze zelfs nog niet heeft nagedacht over wat het eerste is dat ze gaat doen zodra ze de kerk uitstapt. Haar broertje Warduhi (19) wel. ,,Hij is blij dat hij eindelijk weer kan voetballen. We hebben wel goede hoop dat we mogen blijven”, zegt ze.

Afgewezen
Het gezin Tamrazyan, bestaande uit vader, moeder en drie kinderen, kwam negen jaar geleden naar Nederland. Hun asielaanvraag werd na zes jaar afgewezen, waar ze tegen in beroep gingen. Toen de familie dreigde uitgezet te worden, zocht ze onderdak in een kerk in woonplaats Katwijk. Later ontvingen de familieleden kerkasiel in Den Haag. Dat begon op 26 oktober. In buurt- en kerkhuis Bethel werd een non-stopkerkdienst voor de familie gehouden, om de politie en andere overheidsinstellingen buiten de deur te houden. Tijdens een kerkdienst mogen zij namelijk een kerk niet binnengaan, stelt de Wet op het binnentreden.

De allerlaatste dienst in die reeks vond gisteren rond 13.30 uur plaats. Die dienst werd zeer goed bezocht. Een bezoeker had het over aantallen ‘waar de brandweer niet blij van zou worden’. De sfeer was feestelijk, maar volgens hem wel met een randje. ,,Iedereen beseft dat dit niet het eind van het probleem is, maar het begin van een discussie.”

Strenger
Daar is predikant Theo Hettema het mee eens. Hettema, ook de voorzitter van de Algemene Kerkenraad van de protestantse kerk in Den Haag, opende de
24-uurskerkdienst en sloot de laatste dienst af. “We hebben dan ook gebeden voor de mensen die niet zo’n geluk hebben als deze familie. Dat het kinderpardon is uitgebreid is een gul gebaar van de politiek. Maar hierna komt er een nieuwe regeling, die waarschijnlijk strenger wordt. De dienst is misschien afgelopen, maar het gesprek met de overheid hierover gaat door.”

Tijdens de persconferentie die volgde op de laatste dienst waren toch veel lachende gezichten te zien. Hettema sprak samen met PKN-secretaris René de Reuver en Hayarpi over de roerige afgelopen maanden. De dienst duurde 2306 uur, omgerekend rond de 96 dagen. In die tijd meldden zich bijna duizend voorgangers, die op vrijwillige basis naar Den Haag kwamen om een gedeelte van de dienst te leiden. Eerst nog vanuit Nederland, maar later ook van over de landsgrenzen uit onder meer de Verenigde Staten en verschillende Europese landen.

Nachtelijke uren
Hayarpi noemt in het bijzonder de Haagse vrijwilligers, die in het begin de dienst gaande hielden. ,,De nachtelijke uren werden toen vooral ingevuld door mensen uit Den Haag”, zegt ze. ,,Diensten die drie tot vier uur lang doorgingen, van bijvoorbeeld 2.00 uur tot 6.00 uur. Dat was zo bijzonder.’’

Ze uitte verder vooral haar dankbaarheid. ,,Ik wil politici bedanken dat ze een oplossing hebben gevonden. Ik bedank iedereen die heeft meegedaan aan de diensten. Maar ook mensen die thuis een kaarsje voor ons hebben aangestoken of die kaartjes hebben gestuurd.’’

Dank
Ook Hettema is vol dank ,,We hebben heel veel steun en aandacht gekregen. Nationaal en internationaal. Dat hielp ons volhouden.” In de laatste dienst las hij daarom een stuk voor over hoop. ,,We hebben de afgelopen maanden ondervonden dat je die altijd moet behouden.’’

Waar de familie Tamrazyan nu heen gaat is nog niet duidelijk. De familieleden blijven in ieder geval in de kerk totdat bekend wordt dat ze definitief mogen blijven. Over haar verblijf in Den Haag heeft Hayarpi in elk geval alleen maar goede woorden. ,,In de zomer fietsten we vaak met zijn allen van Katwijk naar Den Haag en weer terug”, zegt ze. ,,Dat deden we in de zomer. Dat waren lange tochten, maar zó leuk. Dan stopten we even in het Haagse Bos en gingen we picknicken.”

Hopeloos

De situatie van de familie Tamrazyan leek in eerste instantie hopeloos. Staatssecretaris Mark Harbers (VVD) bleef pleiten voor terugkeer van de familie, ondanks groeiende internationale media-aandacht. Volgens Hayarpi kwam het absolute dieptepunt rond kerst. Harbers zei toen dat de discretionaire bevoegdheid, het laatste redmiddel voor het gezin, niet werd ingezet. ,,Dat was een klap”, vertelt Hayarpi. ,,Kerst was voor ons altijd een feest, maar nu was het vooral heel jammer.’’ Het omslagpunt in de discussie was volgens predikant Hettema de steun van het landelijke CDA. Die partij begon twee weken geleden met een pleidooi voor het versoepelen van de regels rond kinderen in de asielprocedure. Politici van andere partijen reageerden gisteren echter ook verheugd op het nieuws. Zo gaf Jesse Klaver ‘een dik applaus’ aan de kerkdienst. Ook Martijn Balster (Haagse PvdA) was blij. ,,Den Haag heeft op een fantastische manier laten zien waar ze voor staat: vrede en kinderrechten.’’

Bundel gedichten na kerkasiel

Hayarpi Tamrazyan (21) brengt binnenkort haar eigen gedichtenbundel uit. De gedichten van de oudste dochter van het gezin dat tot gisteren kerk-asiel kreeg van buurt- en kerkhuis Bethel, gaan over onder meer het geloof en belevenissen van kinderen in asielzoekerscentra. Hayarpi schreef een gedeelte van de gedichten tijdens het kerkasiel, dat rond de 96 dagen duurde. Een voorproefje staat al op het blog van de vrouw en op de website van Stek Den Haag, een stichting die zwakkeren in de Haagse samenleving wil helpen.

Het kerkasiel van het gezin werd gisteren beëindigd, omdat de kinderen waarschijnlijk vallen onder de aangekondigde verruiming van het kinderpardon.

Bron: AD.nl

Van Edgar Neo naar Neo de Bono

Vandaag is het 7 januari en ben ik jarig. Een moment waarop ik standaard terugblik én vooruitblik.

Van Edgar Neo naar Neo de Bono
Als ik terugblik zie ik een jaar vol met gemiste of onbenutte kansen. En een paar dingen die wel gelukt zijn. Een van de belangrijkste dingen is het feit dat het me na jaren van proberen het me eindelijk lijk te gaan lukken om van mijn door mijn biologische vader gegeven voornaam en achternaam af te komen (mensen die me kennen en/of volgen weten wat daar de achtergrond van is. Lang verhaal kort een zeer vervelende jeugd).

Zo zal ik zeer spoedig officieel geen Edgar ‘Neo’ XX XXXX maar Neo de Bono gaan heten.

Een goed begin van het nieuwe jaar dus.
Daarover gesproken..

Het is nog maar een paar dagen geleden dat we het nieuwe jaar ingeluid hebben. En zoals het altijd met een nieuw jaar gaat, maken we vaak grootse plannen waar meestal niets van terecht komt. We willen het beste bereiken op de beste manier. Maar we vergeten dat de omstandigheden sterk kunnen veranderen. Dan lopen al onze plannen mis.

Persoonlijk moet ik eerlijk bekennen dat alle grootse plannen in mijn leven mislukt zijn. Het beetje succes heb ik vooral te danken aan wat mij toeviel, niet als een lot uit de loterij, maar door een samenhang van omstandigheden en relaties. Het succes kwam als het ware op me af, ik  had het geluk het te herkennen en maakte dankbaar gebruik van het moment.

Van geslaagde ondernemers  die ik spreek hoor ik vaak dat we te weinig rekening houden met wat ons toevalt en dat we meestal te verstandelijk te werk gaan. Zo sprak ik laatst een succesvolle internetondernemer en vroeg hem hoe hij erin geslaagd was een dergelijk onderneming op te zetten. Het antwoord was simpel. Hij hoorde iemand iets delen over diens online frustratie en luisterde met belangstelling. Hij kreeg een ingeving, sprak erover met een collega ondernemer en die werd net zo enthousiast. En samen maakten ze er een daverend succes van.

Ik weet dat succesvolle plannen heel vaak door toeval tot stand komen, maar dan moeten we daarvoor openstaan en ons niet laten beperken door het rationele denken. Ons verstand is op zichzelf niet zaligmakend voor het realiseren van onze plannen. Ons leven is als een ijsberg waarvan we maar 10% kunnen zien, 30% vaag zichtbaar is en 60% zelfs volledig onzichtbaar. De Titanic hield geen rekening met deze onderkant van de ijsberg en ging ten onder.

Grootse plannen, die geen rekening houden met de onzichtbare binnenkant van ons leven, blijken het niet te halen. De zintuiglijke buitenkant van ons leven samen met ons verstandelijk inzicht geven maar een beperkt zicht op de mogelijkheden die het leven ons te bieden heeft.

Onze spirituele kracht blijft zintuiglijk en verstandelijk onzichtbaar maar blijkt wel effectief te werken. Het is het gebied van onze diepste verlangens en verwondering voor nieuwe inzichten dat ons in beweging brengt.

UPDATE
Tijdens het bladeren door mijn digitale archief op zoek naar mijn eigen ‘ijsbergen’ stuitte ik op een interview met mij op Nieuw W!J. Wat op hoofdlijnen verrassend actueel blijkt. Weliswaar woon ik niet meer in de Bethelkapel (maar vanwege mijn betrokkenheid bij Geloven in Moerwijk in een huis in Moerwijk) en is het project ‘Werken aan werk’ met Soco Soco en de Moerwijk Coöperatie nu pas gerealiseerd. Maar toch.. Soms duurt het even voordat je kansen daadwerkelijk kunt benutten 😉

Ik lees graag je reactie op dit artikel..

“Het leven als geschenk probeer ik met anderen te delen”

“Ik droom van een Nieuw WIJ. Van rijk worden door liefde, in een economie van jij-blij-ik-blij.” Aldus Edgar Neo: een zweverige fantast voor sommigen, een hartelijke realist voor anderen. Wie zijn naam googlet, stuit op typeringen als ‘internetmiljonair’ en ‘duurzaam pionier’. Een gesprek met een markant gemeenschapsdenker en doener.

Als een van de eerste internetadviseurs en -ondernemers verdiende hij miljoenen. Toch ervoer Edgar Neo (37) armoede. “Ik voelde me pas rijk, toen ik m’n vermogen begon te investeren in projecten waar iets duurzaams van uitgaat.” Hij bedacht en begeleidde zo’n honderdvijftig initiatieven voor kwetsbare mensen en natuur. Met Lotsov en 4Credits hielp Neo ism Qredits jongeren met een microkrediet de arbeidsmarkt op. Met The HUB bouwde hij mee aan een fysiek sociaal netwerk voor duurzame ondernemers. En HEARTcore.cc gaf duurzame ondernemers met kansrijke ideeën een financiële injectie.

Ondernemer Edgar kwam door zijn toenemende inspanningen steeds meer bekend te staan als ‘de moderne Franciscus van Assisi’: een imago dat hij waardeerde maar afdeed als waanzin. “In de voetstappen van Franciscus treden? Ik zou dan met al mijn projecten moeten stoppen en mijn kapitaal moeten wegschenken. Haha! Nobel misschien, maar niets voor mij.” Toch was het laatste woord daarover nog niet gezegd.

Oorverdovend harde stilte
Neo’s ambities kostten hem een burn-out, en nog een. “Het regisseren van projecten, met al het bijkomende financiële regelgedoe, begon mij te vermoeien en te irriteren. Maar het geloof in mijn ideaal – geluk geven en door (laten) geven – werd steeds groter. Ik zocht dus naar een manier om vanuit iets kleiners, kleinschaligers aan iets groots te werken.” Na het lezen van managementboek Semco Stijl en een goed gesprek met duurzaam investeerder en ondernemer Eckart Wintzen, besloot Neo al zijn bedrijven uit handen te geven. Het maakte zijn toekomstplan niet bepaald zekerder. Voordat hij z’n leven radicaal zou veranderen, moest hij op ingrijpende wijze met zichzelf geconfronteerd worden.

Eerst werd Neo flink beproefd. “Ik ben een paar keer in de bajes gezet. Waarom? Omdat er, zonder dat ik het wist, iemand met misbruik van mijn persoonsgegevens jarenlang zwartgereden heeft. Ik bleek slachtoffer van identiteitsfraude.” Die ‘woestijnperiode’ in de gevangenis schonk Neo een “spoedcursus leven in gemeenschap: soms moet je zelf eerst afgebroken worden voordat je aan iets nieuws kunt aan bouwen.” Maar wat voor nieuws?

Er was blijkbaar nog een openbaring nodig. In 2010 bezocht Neo met een aantal vrienden van kerkgenootschap Crossroads een Taizéviering in de Kuip in Rotterdam. ‘Bij “geloof” kon ik me nooit veel voorstellen. Hier werd het tastbaar. Het enthousiasme van de Taizégangers, de sfeer, de liederen en hun blije gezichten: het stak mij aan en verwarmde mijn hart! Toen we met duizenden jongeren in dat grote Ahoy tegelijkertijd samen stil werden, ontbrandde er een vonk van – ja, hoe zal ik het noemen? – verlichting in mij. Het kwartje was gevallen; ik wist hoe ik verder moest. God had tot mij gesproken, met een stilte die in mijn ziel oorverdovend hard was binnengekomen.’ Miljonair Edgar Neo schonk zijn hele vermogen aan goede doelen, om mee te beginnen.

Rentmeesters
Hij haalt een boek tevoorschijn: Manager ontmoet monnik, een bundel met brieven tussen Puma-directeur Jochen Zeitz en Benedictijner monnik Anselm Grün. ‘De schrijvers pleiten hier voor een economie van duurzaamheid, voor gelijkere verdeling van de winst, voor een balans tussen persoonlijk gewin en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Die waarden hebben m’n ondernemerschap altijd al beïnvloed.’ Is Neo niet ook zelf meer op een monnik gaan lijken? Hij voorziet voornamelijk in zijn levensonderhoud door beloningen in ontvangst te nemen voor diensten die hij meestal kosteloos aanbiedt. Zijn motto: ‘jij blij, ik blij’. ‘Mijn grootste verdienste ligt in de hartelijkheid die ik ontvang voor de hartelijkheid die ik hoop te geven. Het leven als geschenk probeer ik dus met anderen te delen. Dat maakt me hemeltje rijk. Hoe blijer ik anderen kan maken, hoe blijer ik er zelf van word!’

Neo is sceptisch over het ‘nieuwe’ aan discussies en trends met betrekking tot duurzaamheid.‘Eeuwenlang hebben maatschappijen inspiratie gehaald uit spiritueel gedachtegoed over duurzaamheid en rechtvaardigheid. Denk aan de betekenis van het bijbelse woord ‘rentmeesterschap’: werk samen aan het mooier maken van de schepping, en laat haar mooier achter dan dat je haar hebt aangetroffen. Het kloosterleven is op dat ideaal geënt. Gelukkig worden we ons opnieuw bewust van het belang van rentmeesterschap.’

Avondje daten
De ondernemer en monnik in Neo lijken elkaar getroffen te hebben in een Haagse kerk. “Ik woon en werk tegenwoordig vanuit buurt- en kerkhuis ‘Bethel’. Dat woord betekent huis van God. Voor mij is een kerk in principe ook een thuis voor iedereen. Daarom probeer ik met tal van activiteiten de relaties tussen Hagenaars, niet uitsluitend buurtbewoners, te versterken. Laat de kerk een plek zijn waar mensen elkaars talenten ontdekken en delen! Dan kan een kerk gaan leven. Ik vind het mooi als ik met kennis, kunde, contacten en als kerk iemand met een idee verder kan helpen. Bijvoorbeeld met een avondje ‘daten met diepgang’, met een netwerkdag voor bedrijven die maatschappelijk verantwoord willen ondernemen, je kunt een symposium houden over de ‘deeleconomie’, een BuurtLab opzetten, ga zo door.

Een levendige kerk vermeerdert geluk en groeit. Het lijkt me raadzaam dat kerken, met name de krimpende, voortdurend nadenken over hun bestaansrecht. Waar dient een kerk voor, letterlijk en figuurlijk? Wanneer ben je kerk? Alleen maar bij een viering op zondag, of ook op andere momenten?”

Meerwaarde, geen winst
Om Neo’s polsen zwieren twee armbanden. Op het ene, bruine bandje staat duidelijk leesbaar: ‘Vrede en alle goeds’. Is iedere gemeenschap die goedheid en vrede uitdraagt een kerk volgens hem? Of moet er ook iets uitgesproken christelijks gebeuren, zoals een bijbelkring? Hij legt uit: “In Mattheus 18:20 zegt Jezus over kerk: ‘Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden’. Je kunt dus kerk zijn, door God met lofzangen te prijzen. Maar je bent net zo goed kerk als je doet wat Jezus vraagt in Mattheus 25:35 en verder: de hongerige voeden, de dorstige lessen, de vreemdeling opnemen, de naakte kleden, de zieken en gevangenen bezoeken. Want Jezus zei: ‘Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan’’. Het gaat er om dat we ons in elkaars waarde laten, en de vruchten van elkaars waardigheid, van onze talenten, plukken en delen. Dat geldt trouwens ook voor welvarende mensen. De winst van een kerk ligt niet in haar inkomen of materiële rijkdom. Onze meerwaarde ligt in het delen van onze talenten. Het maakt daarbij vanzelfsprekend niet uit of iemand zich moslim, katholiek, homo of anders noemt. De kerk van mijn dromen is als een… Nieuw W!J. Een Nieuw W!J van samen rijk worden door liefde, in een economie van jij-blij-ik-blij.”

Neo meent dat kerken telkens opnieuw moeten nagaan of zij Gods liefde wel tot uitdrukking brengen. Door te vragen om wijsheid van de Heilige Geest, maar ook door de Bijbel er eens op na te slaan: “Leer de bronteksten van de Bijbel begrijpen vanuit de culturele context waarin ze geschreven zijn. Wie dat doet, ontdekt geen verkeerd woord over homoseksuelen of over vrouwelijk leiderschap.”

Propaganda
Op Neo’s tweede armbandje staan de letters WWJD, gericht naar Edgar zelf. Het is een afkorting van ‘What Would Jesus Do’. De tekst werkt als een alarmbel die gaat rinkelen wanneer hij onrechtvaardigheid signaleert. Zoals laatst nog: “De overheid moedigt werklozen aan om als vrijwilliger de handen uit de mouwen te steken. Dat gaat natuurlijk gepaard met de nodige propaganda, want wie vrijwilliger wordt, zou zich ‘nuttig maken voor de participatiesamenleving’. Maar zien we de misleiding niet? Vrijwilligers worden betaald onder het minimumloon! Heeft niet iedereen recht op een basisinkomen?” What would Jesus do, vroeg hij zich af. “Hopelijk kan ik met m’n nieuwe project ‘Werk aan Werk’ binnenkort een grote groep vrijwilligers aan een betaalde baan helpen.

Miljoenen voor Moerwijk en de rest van Den Haag Zuidwest

Miljoenen voor Moerwijk en de rest van Den Haag Zuidwest
Regio Deal voor Den Haag Zuidwest
Miljoenen voor Moerwijk en de rest van Den Haag Zuidwest Regio Deal MRDH
Het Rijk en de gemeente Den Haag gaan door middel van een Regio Deal samen optrekken om de problemen in Den Haag Zuidwest aan te pakken. Het kabinet maakte vrijdag bekend dat het de komende vier jaar 7,5 miljoen euro steekt in het gebied om de sociale en economische problemen in de wijk aan te pakken. De gemeente verdubbelt het bedrag.

De samenwerking volgt uit de Regio Deal-aanpak van het Rijk. De gemeente diende in september een voorstel bij het Rijk in om samen de sociaal-economische problemen en de veiligheid in Den Haag Zuidwest aan te pakken. Wethouder Richard de Mos (Hart voor Den Haag/Groep de Mos) is blij met het besluit van het kabinet om de samenwerking aan te gaan.

De Mos: ‘Met dit bedrag kunnen we een grote inhaalslag maken als het gaat om de ontwikkeling van de wijken Bouwlust, Vredelust, Morgenstond en Moerwijk. We staan voor een grote opgave en gaan werken aan een betere leefomgeving, goede voorzieningen en voldoende werk.’

VVD tevreden
Ook de VVD in de gemeenteraad is tevreden met de deal. ‘De gemeente Den Haag kan met de 7,5 miljoen euro werken aan de uitdaging in Zuidwest’, zegt VVD-raadslid Judith Oudshoorn. ‘Met deze Regio Deal werken we met Den Haag aan de aanpak van armoede, schulden en werkloosheid.’

Wethouder De Mos wil snel om tafel met bewoners, ondernemers, instellingen en buurgemeenten om een voorstel uit te werken. ‘In het voorjaar maken we dan meteen een vliegende start.’

Ondernemers ook blij
Neo die niet alleen in Moerwijk woont maar daar ook werkt en kerkt is als één van de initiatiefnemers van de Moerwijk Coöperatie, superblij met dit goede nieuws: Want niet alleen het Stadsdeel Escamp en de Gemeente Den Haag gelooft in een coöperatief Moerwijk, maar door miljoenen in Den Haag Zuidwest te investeren, de Metropoolregio en het Rijk blijkbaar ook.

Lees ook

Den Haag Zuidwest en Moerwijk in het bijzonder snakt naar aandacht

‘Moerwijkers mogen Coöperatie op gaan richten’

 

Moerwijk Coöperatie krijgt na Regio Deal groen licht

Moerwijkers mogen Coöperatie op gaan richten
Dat werd op de Dag van de Ondernemer door de initiatiefnemers bekend gemaakt. Het Stadsdeel Escamp en de Gemeente Den Haag heeft daar in het verlengde van de vrijdag gesloten Regio Deal ‘groen licht’ voor gegeven.

Het afgelopen half jaar hebben diverse Moerwijkers al dan niet betrokken bij Sociale Coöperatie Soco Soco,  Geloven in MoerwijkTeam HeeswijkBij BetjeMade in Moerwijk onder leiding van Wunderpeople en Transformers  en in samenwerking met het Stadsdeel Escamp en de Gemeente Den Haag samen onderzocht hoe we/ze naar het voorbeeld van de Delfshaven Coöperatie en de Afrikaanderwijk Coöperatie in Moerwijk een Sociale Onderneming op zouden kunnen zetten.

En met goed gevolg. Want vandaag hebben de initiatiefnemers van het Stadsdeel Escamp groen licht gekregen om de Moerwijk Coöperatie op te gaan richten

Initiatiefnemers zijn blij
Neo die niet alleen in Moerwijk woont maar daar ook werkt en kerkt is als één van de initiatiefnemers van de Moerwijk Coöperatie, superblij met dit goede nieuws: Want niet alleen het Stadsdeel Escamp en de Gemeente Den Haag gelooft in een coöperatief Moerwijk, maar door miljoenen in Den Haag Zuidwest te investeren, de Metropoolregio en het Rijk blijkbaar ook.

Zie ook: Miljoenen voor Moerwijk en de rest van Den Haag Zuidwest’

De uitgangspunten van de MoerWijk Coöperatie
De MoerWijkCoöperatie wordt opgezet om gaten van verschillende (geld)stromen die uit de wijk weglekken te dichten: dus uitgaan van de kracht die in Moerwijk zelf zit.

Dit alles met als doel om de werkgelegenheid en economie in de wijk te stimuleren, niet door te subsidiëren, maar door het faciliteren van werk en ondernemerschap, via de MoerWijkCoöperatie.

De MoerWijkCoöperatie bundelt de krachten in de wijk en creëert werk en ondernemerschap zonder subsidies, maar door werk dat toch moet gebeuren, professioneel zoveel mogelijk door en voor de bewoners uit te voeren.

De MoerWijkCoöperatie levert een maatschappelijk bedrijfskundige en administratieve oplossing voor de zelforganisaties en een ver- en beloningsinstrument. Hierdoor kunnen werk en klussen op professionele wijze mogelijk worden gemaakt voor mensen uit de wijk.

De Wijkeconomie was vooral een onderwerp van de sociale agenda en om die economie te bevorderen werden gemeenten, de welzijnssector en woningcorporaties met subsidies en politieke druk aangezet tot een carrousel van goedbedoelde programma’s en projecten. Die draaiden vooral om de werkgelegenheid, activering, begeleiding en banencreatie. Maar voor ondernemerschap vanuit de mensen in de wijken zelf was vanuit deze geïnstitutionaliseerde wereld – hoe kan het ook anders – nauwelijks aandacht.

Meer weten? Neem gerust contact op!

Lees ook

Den Haag Zuidwest en Moerwijk in het bijzonder snakt naar aandacht

‘Regio deal voor Den Haag Zuidwest’

Den Haag Zuidwest en Moerwijk in het bijzonder snakt naar aandacht

Den Haag Zuidwest en Moerwijk in het bijzonder snakt naar aandacht.
En een paar miljoen euro in de vorm van een Regio Deal

Mooi interview met Stadsdeel Wethouder Richard de Mos, Stadsdeeldirecteur René Baron en een aantal bewoners van Moerwijk.

Den Haag Zuidwest, vier wijken met zeventigduizend inwoners, heeft dringend aandacht én geld nodig. Anders dreigt een ‘sociologische ramp’, is de noodkreet. Moerwijk houdt intussen de moed erin met een moestuin bij de kerk.

Méér feestjes, dat kan helpen om Moerwijk uit de neerwaartse spiraal te trekken van armoede, schulden, criminaliteit en wat al niet meer. ‘Samen eten haalt eenzame ouderen uit hun isolement en brengt buren bij elkaar die soms een beetje bang voor elkaar zijn’, zegt Ingrid Wiashi, bewoner van de Haagse wijk aan het Zuiderpark. ‘Maar ja’, vult Mayura Thawornpradit aan, ‘ik schaam me dat we ze dan moeten vragen om iets te eten mee te nemen, terwijl ze zelf al niks hebben. Maar wél net een euro te veel om welkom te zijn bij de Voedselbank.’

In buurttuin de Marcustuin, de moestuin achter de Marcuskerk, praat een clubje vrijwilligers met wethouder Richard de Mos over Den Haag Zuidwest: Moerwijk, Vrederust, Morgenstond en Bouwlust. De namen van deze naoorlogse wijken stralen vooruitgangsgeloof en volksverheffing uit. De beroemde architect en stadsplanner Willem Dudok was er royaal met bomen en sloten. Het is nog steeds een groene stadsoase.

De problemen in Zuidwest, met zeventigduizend zielen even groot als Gouda of Almelo, zitten vooral ‘achter de voordeur’ van de portiekwoningen: armoede, schulden, radicalisering, werkloosheid, taalachterstanden, slechte gezondheid, kansarme jongeren die opgroeien in een sociaal zwakke omgeving. De mensen moeten ‘in hun kracht worden gezet’, zoals dat in hulpverlenerstaal heet. Qua intensiteit zijn de problemen hier volgens de gemeente groter dan in Rotterdam Zuid, waar al jaren een ambitieus ‘nationaal programma’ loopt voor wonen, werk en onderwijs.

Katalysator
Het Haagse college van B en W (Groep De Mos, VVD, D66 en GroenLinks) hoopt dan ook vurig op geld van het Rijk voor Zuidwest; 18 miljoen euro is er gevraagd uit het budget voor Regio Deals, bedoeld als katalysator voor economische ontwikkeling. ‘Zuidwest heeft potentie, maar veel bewoners zijn teleurgesteld’, zegt Richard de Mos tijdens een fietstochtje door Moerwijk. ‘Ze hebben al zo vaak beloftes gehoord van de gemeente of de woningcorporatie die niet zijn nagekomen.’

Zo zou Vestia verpauperde sociale huurwoningen opknappen, maar dat gebeurde niet door financiële problemen. De Mos: ‘Alle ogen zijn steeds maar gericht op het Laakkwartier en de Schilderswijk, maar dit gebied verdient ook onze zorg en aandacht.’

Buurttuin de Marcustuin
Tot nu toe gaat het met kleine stapjes. Zo was de nu omheinde moestuin  en buurttuin de Marcuskerk, achter de Marcuskerk een jaar of vier geleden nog een verwaarloosd gemeentelijk plantsoen. ‘Zeg maar gerust een gribusbende’, zegt buurtpastor Bettelies Westerbeek. Als ‘kerkpionier’ is ze aanjager van het project Geloven in Moerwijk. ‘Nu is dit een veilige ontmoetingsplaats. De vrijwilligers die in deze wijk het verschil maken, zijn zeer gedreven, maar ze branden snel op. Er wordt te veel van ze verwacht en er is amper geld. Het is dweilen met de kraan open.’

Made in Moerwijk
Ook bij de sociale onderneming Made In Moerwijk zijn de middelen schaars. De werknemers hebben een STiP-baan, een gesubsidieerde baan voor Hagenaars die al geruime tijd een bijstandsuitkering ontvangen. Denk aan klusjes in de tuin en kledingreparaties, maar ze maken ook eigen producten.

‘Lachen, zeg!’, roept wethouder De Mos bij een riem, gemaakt van een oude fietsband. Even later herhaalt hij die uitspraak bij geweven tassen van oude plastic zakjes. De makers doen een maand over 10 meter ‘stof’, zegt Donne Bax van Made In Moerwijk. ‘De productiviteit gaat op en neer, ik zie ze nog niet zo snel voor een reguliere baas werken. Maar we hebben ook een opleiding tot assistent-beveiliger, voor jongens die geen verklaring omtrent gedrag kunnen krijgen. Als je die een security-shirt aandoet, worden het andere gasten. Dan gaan ze communiceren en zijn ze niet agressief.’

Een stukje verderop wil het Roemer Visscher College ouders en buurtbewoners helpen. Hier kan je je fiets laten repareren en een viergangenmenu eten voor 11,50 euro. Volwassenen kunnen een opleiding elektrotechniek, computeren of Engels volgen. ‘Laatst schreef een vader zich in voor een cursus lassen, omdat zijn zoon dat bij ons had geleerd’, zegt Frans van Stokhem van de brede buurtschool. Maar ook hier zijn de financiën krap. ‘We breien het rond, maar het is een uitdaging.’

De school heeft de deuren altijd open, zonder poortjes of bewaking. Dat gaat goed, al gebeurt er genoeg in de wijk. ‘Daar is laatst nog een drugsdealer uit zijn huis gezet’, wijst Van Stokhem. ‘En er is een jeugdbende opgepakt. Die jongens hadden hier vast op school gezeten, maar wij hebben er gelukkig niks van gemerkt.’

Sterke schouders
‘Je hebt sterke schouders nodig om de buurt sterker te maken’, zegt wethouder De Mos even later op de fiets. ‘Succesvolle bewoners verlaten nu deze wijk, omdat er amper keus is aan aantrekkelijke koopwoningen.’ Van alle huishoudens in Moerwijk zit 41 procent onder of net boven het sociaal minimum; van alle woningen is 76 procent sociale huur. De Mos stapt af bij nieuwbouwproject Kloosterbuuren. De 118 koopwoningen liggen in vijf blokken rond een voormalig, Romeins ogend klooster. ‘Gaaf hè?’, zeg De Mos. ‘Dit is een begin. We willen in Zuidwest ook de hoogte in. Dan kan je honderd oude sociale huurwoningen slopen en tweehonderd huizen herbouwen, waarvan de helft sociaal en de andere helft koop. We hebben geen dure huizen nodig, denk aan twee ton.’

Sociologische ramp
Volgens Rene Baron, stadsdeeldirecteur van Escamp waar Moerwijk, Vrederust, Morgenstond en Bouwlust deel van uitmaken, zijn er vier V’s’ nodig: variatie, vitaliteit, verbinding en veerkracht. ‘Als we niet uitkijken, voltrekt zich onder onze ogen een sociologische ramp: het uiteenvallen van onze samenleving’, schreef hij begin dit jaar in een noodkreet op persoonlijke titel. ‘De buurtwerkers doen hun stinkende best om de boel bij elkaar te houden, maar dat is niet genoeg om van een deltaplan voor samenlevingsopbouw te spreken. Maar dat moet er wel komen, willen we een aangenaam antwoord kunnen geven op de vraag: hoe ziet onze stad er over twintig jaar uit?’

De pijnlijke ondertoon: twintig jaar geleden stelde de Haagse gemeenteraad al een ‘Herstructureringsplan voor de 21ste eeuw’ vast, met als ondertitel ‘naar een ongedeelde stad’. Maar het verschil tussen kwetsbare wijken en de rest van de stad op het gebied van opleiding, gezondheid, inkomen en veiligheid is nu groter dan twintig jaar geleden, aldus Baron.

Schimmel
En toch geeft de stadsdeeldirecteur het niet op. ‘Ik ben zo ongelofelijk trots op jullie, de pioniers’, zegt hij in de moestuin van de Marcuskerk tegen Ingrid Wiashi, Mayura Thawornpradit en buurtpastor Bettelies Westerbeek. En ook tegen Denise Rifaela, die namens de huurders bij de gemeenteraad ging inspreken om te klagen over schimmel en achterstallig onderhoud in vochtige huurwoningen. ‘Ik weet nog hoe ik de eerste keer stond te sputteren voor die microfoon’, zegt Rifaela. ‘Maar ik heb snel geleerd, want het gaat om de gezondheid van de mensen hier.’

‘Ja, jou ken ik!’, zegt wethouder De Mos, ‘dat deed je ongelofelijk goed! Je hebt hoogopgeleide wijken waar ze meteen in de pen klimmen als ze iets niet zint. En je hebt wijken die nog te weinig voor zichzelf opkomen.

Den Haag Zuid West Moerwijk regio deal MRDH Miljoenen voor Moerwijk en de rest van Den Haag Zuidwest
Kaart van Den Haag Zuidwest met rechts Moerwijk

 

 

REGIO DEALS: 1,3 MILJARD EURO GEVRAAGD, 200 MILJOEN BESCHIKBAAR
Voor Den Haag Zuidwest heeft het stadsbestuur 18 miljoen euro gevraagd uit het budget voor Regio Deals. Den Haag zal zelf ook 18 miljoen bijdragen. Regio Deals zijn bestemd voor een maatschappelijk vraagstuk met een sociale, ecologische of economische uitdaging. In totaal zijn er in september 88 voorstellen ingediend van 1,3 miljard euro. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland heeft dit jaar slechts 200 miljoen beschikbaar.

Bron: de Volkskrant

Leer meer

Naar een ongedeelde stad
Geen stad is zo gesegregeerd als Den Haag. Hierdoor kennen wijken als Escamp grote problemen. Haagse wijken verschillen sterker in huishoudinkomen, aantallen werklozen en etnische samenstelling dan andere steden. In Zuidwest stapelen zich steeds meer sociale problemen op. René Baron, stadsdeeldirecteur van Escamp, maakt zich hier zorgen over. “Als we niet ingrijpen valt onze samenleving uiteen. De eerste tekenen zijn al zichtbaar”.In het artikel ‘Naar een ongedeelde stad‘ schetst René Baron de omvang van het probleem uiteen en geeft ideeën voor ruimtelijke oplossingen voor een ongedeelde stad.

Moerwijkers willen eigen coöperatie

Wie weten nou het beste wat er in hun wijk nodig is? Precies! Daarom onderzoeken diverse Moerwijkers al dan niet betrokken bij Sociale Coöperatie Soco Soco,  Geloven in MoerwijkTeam HeeswijkBij BetjeMade in Moerwijk onder leiding van Wunderpeople en Transformers en in samenwerking met het Stadsdeel Escamp en de Gemeente Den Haag samen hoe ze in Moerwijk een eigen Sociale Onderneming op kunnen zetten.
Je kunt ze volgen via www.moerwijkcooperatie.nl

Lees ook:

‘Regio deal voor Den Haag Zuidwest’

‘Moerwijkers mogen Coöperatie op gaan richten’

 

PopUpKerk na 020, 010 straks ook in 070?

PopUpKerk na 020, 010 straks ook in 070? Wil jij ook een PopUpKerk in Den Haag? Laat het weten

Ben je na het lezen van onderstaand artikel ook enthousiast geworden? Laat dan dmv het invullen van het contactformulier je gegevens achter. Laten we je zsm weten waar en wanneer er een StartUp-meeting organiseren. 

PopUpKerk in Den Haag de aanleiding
Pop-up is helemaal hip. Overal schieten pop-ups als paddenstoelen uit de grond: pop-up stores, pop-up cafés en zelfs een PopUpKerk. De PopUpKerk popte eerst op in Amsterdam en vervolgens ook in Amsterdam-Noord, Arnhem en Rotterdam. De kerk zegt zelf dat ze niet alleen voor gelovigen of godzoekers is. Maar wat heeft een ongelovig persoon te zoeken bij de PopUpKerk? Om daar een antwoord op te krijgen, ging ik (Emma Binnendijk), agnost, naar de kick-off van PopUpKerk010 in Rotterdam.

De PopUpKerk is een initiatief van Rikko Voorberg. Ontevreden over de ‘traditionele’ kerk, keek hij samen met kunstenaars en creatievelingen uit Amsterdam wat zij, atheïsten en agnosten, van het christendom konden maken. Hieruit kwam de PopUpKerk voort. In een PopUpbijeenkomst wordt samen gegeten en gedronken en wordt een Bijbeltekst herschreven.

Bij de kick-off van de PopUpKerk Rotterdam waren ongeveer 25 à 30 mensen aanwezig. Dit waren voornamelijk mensen van rond de 30 en een enkele oudere bezoeker. De bezoekers die ik sprak, hadden een achtergrond bij de Protestantse Kerk maar voelden zich daar niet meer thuis. Op zoek naar een kerk die beter bij hen past, kwamen ze terecht bij de PopUpKerk. Ikzelf was gekomen om te zien of de PopUpKerk mij zou aanspreken.

Het herschrijven van de Bijbeltekst vond ik het interessantste gedeelte van de avond. Op het programma stond Jesaja 50: 4-5:

De Heer GOD heeft mij als een leerling leren spreken, om uitgeputte mensen te kunnen bijstaan. Met een woord wekt Hij mij in de ochtend, in de ochtend wekt Hij mijn oor om als een leerling toe te horen.

De Heer GOD heeft mijn oor geopend, en ik heb mij niet verweerd, ik ben niet teruggedeinsd. (Willibrordvertaling)

Voor mij was het herschrijven van een Bijbeltekst een nieuwe werkvorm. Het voelde onwennig, omdat ik niet gewend ben om zo intensief met de Bijbel bezig te zijn en omdat ik niet wist hoe een herschreven Bijbeltekst er normaal gesproken uit ziet. Daarnaast speelt God geen rol in mijn leven. Dus, wat moest ik in hemelsnaam met deze Bijbeltekst aan? Met pijn en moeite rolde uiteindelijk mijn interpretatie van de Bijbelverzen eruit: ‘Leren is eng, want je moet je er kwetsbaar voor opstellen. Maar dat is niet erg’. Het was weinig poëtisch en het leek in de verte niet meer op wat er in de oorspronkelijke verzen stond. Toch was ik er tevreden mee. Deze herschreven versie kon ik wel gebruiken als reminder voor mezelf: stel je soms kwetsbaar op, ook al vind je dat eng.

Toen iedereen klaar was, werd er een rondje gemaakt. Iedereen las zijn of haar herschreven versie voor. Wat me opviel was de grote verscheidenheid aan herschrijvingen. Sommige leken nog vrij veel op het origineel, terwijl andere, zoals de mijne, er ver vanaf waren geweken. Ik vond het bijzonder om te zien hoeveel verschillende interpretaties er van twee Bijbelverzen kunnen zijn. Iedereen leek de tekst op zichzelf en zijn eigen situatie te betrekken. Dit zorgde ervoor dat de resultaten van het herschrijven een kijkje gaven in de problemen, onzekerheden en situatie van anderen.

Het perspectief van de andere aanwezigen zorgde dat de originele tekst gelaagder werd. In plaats van die ene kern die ik eruit had gehaald, zaten er nu meerdere boodschappen in. In sommige boodschappen kon ik mij makkelijker vinden dan in andere, omdat ze dichter bij mijn belevingswereld stonden. Maar misschien waren juist de perspectieven en boodschappen waar ik mij niet in herkende het interessantst. Ze gaven mij inzicht in een belevingswereld die heel anders is dan die van mij en dat is iets wat niet vaak gebeurt. Het herschrijven van een Bijbeltekst met mensen die ik niet kende, was een moment waarop ik buiten de door mij gebaande paden trad.

De verschillende resultaten en perspectieven die voortkwamen uit het herschrijven, herinnerden mij aan hoeveel invloed je achtergrond en situatie heeft op je denken en doen en dat je eigen perspectief voor anderen niet logisch hoeft te zijn. Het (opnieuw) opdoen van dit inzicht is reden genoeg om een bezoekje te brengen aan de PopUpKerk. Of je nou gelovig bent of niet.

Door: Emma Binnendijk. 
Emma Binnendijk is stagiaire bij Nieuwwij.nl en houdt zich bezig met nieuwe spiritualiteit en religie in het dagelijks leven.

Ja! Ik wil ook wel zo’n PopUpKerk in Den Haag

 Over de PopUpKerk
De PopUpKerk is een open social club waar we samen eten en drinken. Een experiment waar we grote en kleine levensbelangen bespreken. Een broedplaats waar aan ideeën, handen en voeten groeien.

De nieuwe wereld moet ontdekt. Rond PopUpTafels wordt er wekelijks eten gedeeld, worden er op de grote vragen gesteld en ideeën geopperd. En dan zitten er zomaar mensen op Lesbos, of met Benno L. aan tafel. Dan wordt er een ‘Fluisterhuis’ of een ‘Tower of Silence’ gebouwd. Dan bakt men brood, mengt men wijn en komt zomaar in verzet tegen beroerd politiek beleid. Het kan allemaal. En het gebeurt allemaal.

Laten we samen de nieuwe wereld ontdekken!