Lage inkomens klimmen steeds moeilijker uit het moeras – vooral in de grote stad – artikel in Trouw

Arme mensen zoals in Moerwijk gaan zes jaar eerder dood. Waarom doet de politiek daar niks aan? Lees hier wat de Volkskrant erover schreef (en onze tips)

De Volkskrant schreef al eerder een goed artikel over de uitdagingen waar wijken als Moerwijk voor staan. Vandaag een goed inhoudelijk artikel in Trouw
——-
In de grote stad lukt het mensen moeilijker om te ontsnappen aan een laag inkomen dan op het platteland. Ze zitten in een negatieve spiraal waar ze steeds lastiger uit komen. 

Dirk Waterval 8 oktober 2020, 15:22

Het is voor mensen met een laag inkomen steeds moeilijker geworden om op te klimmen in de inkomensschaal. Meer dan begin deze eeuw geleden geldt dat ‘een dubbeltje nooit een kwartje wordt’. Dat blijkt uit een grootschalige studie die SEO Economisch Onderzoek donderdag publiceerde in vakblad ESB. Dit ‘moeras-effect’, van kleinverdieners die vastzitten in hun inkomenssituatie, is heviger in de grote stad dan in kleine gemeenten.

Een onderzoeksteam van vier economen trok die conclusies door de inkomens van zo’n 20.000 mensen vijftien jaar nauwkeurig te volgen, tussen 2003 en 2017. Het gaat om alle Nederlanders tussen de 30 en 49 jaar die in 2003 tot de 30 procent minstverdienende inwoners behoorden: bijstandsgerechtigden, parttimers en mensen op het minimumloon. De leeftijden zijn zo gekozen dat er in de onderzoeksperiode zo min mogelijk harde inkomensovergangen plaatsvonden, zoals die van studie naar werk, of van werk naar pensionering. 

Lage-inkomensmoeras

Voor al die mensen daalde in de jaren de kans om aan hun situatie te ontsnappen. Blijven hangen in een laag inkomen kan met twee dingen te maken hebben. Het meest duidelijk zijn iemands achtergrondkenmerken: opleidingsniveau, geslacht, leeftijd en afkomst. 

De andere factor is ‘staatafhankelijkheid’. Dat laatste is dus alles wat níet met achtergrondkenmerken te maken heeft. “Noem het een negatieve spiraal waar mensen in komen”, zegt hoofdonderzoeker Bas ter Weel. Bijvoorbeeld doordat hun sociale netwerk steeds kleiner wordt, hun motivatie verder daalt of doordat ze hun vaardigheden langzamerhand kwijtraken. Juist die negatieve spiraal is, meer dan de achtergrondkenmerken, verantwoordelijk voor de gestegen kans om niet uit het lage-inkomensmoeras te klimmen.

Dat speelde vooral in de periode na de vorige crisis, blijkt uit de data. Waarom juist ná de crisis? Ter Weel: “Onze gegevens van tienduizenden mensen laten alleen zien dat dit zo is, ze bieden er geen verklaring voor. Het kan goed zijn dat er na de crisis weer meer kansen waren om hogerop te komen, maar dat die extra kansen in de samenleving de verschillen juist vergrootten. Dat de ene groep mensen ze makkelijker grijpt dan de andere, die dus extra achterblijft.” Voor verklaringen is nader onderzoek nodig, benadrukt Ter Weel.

Daklozenopvang

De negatieve spiraal waar lage inkomens in zitten, speelt meer in de grote steden dan op het platteland. Het wonen in een stad verhoogt de kans om jaar-op-jaar niet aan laag inkomen te ontsnappen met zo’n vier procentpunt. Als mogelijke verklaring geven de onderzoekers dat de stad meer hulp en faciliteiten biedt aan mensen aan de onderkant van de samenleving, zoals daklozenopvang en geestelijke gezondheidszorg. Daardoor trekken mensen die hier gebruik van maken misschien vaker naar de stad dan naar een kleine gemeente.

Het heersende beeld ziet er heel anders uit: dat de stad steeds meer de plek is van hoogopgeleide grootverdieners, die überhaupt het geld hebben om er een huis te kopen. En aldaar beginnen ze aan hun studie en carrière, zo beschreef het Planbureau voor de Leefomgeving enkele jaren terug nog. Om vervolgens dus steeds meer te verdienen. De lonen liggen in de steden dan ook veel hoger, was één van de conclusies van het planbureau.

Dat laatste lijkt tegenstrijdig met de uitkomsten van Ter Weels onderzoek, maar dat is niet zo. Inderdaad, buiten de Randstad is het percentage laagverdieners hoger. Maar eraan ontsnappen gaat moeilijker in de stad. Volgens de onderzoekers nuanceert hun studie dan ook het beeld dat de grote steden qua inkomen steeds verder wegdrijven van het platteland.

Bron: Trouw

Nu we toch uw aandacht hebben ;-)

In Moerwijk wonen veel mensen die leven van weekgeld of gewoon moeite hebben de eindjes aan elkaar knopen.Ze kunnen zich zéker geen luxe producten zoals een maaltijdbox of een maaltijd-service veroorloven. Zelfs gewone boodschappen doen is voor de nodige bewoners van Moerwijk te duur. Zij zijn aangewezen op onze Voedselbank, waar ze hun eigen ‘maaltijdbox’ ontvangen. Sinds het uitbreken van corona zien we de lijst wekelijks groeien.

Op dit moment verstrekken we wekelijks 300 maaltijdboxen en maaltijden! 

Niet alleen is Moerwijk de armste wijk maar het is ook de meest ongezonde wijk van Nederland. Bijna een hele wijk die tot de risicogroep behoort. Daarom is een verse en gezonde maaltijd juist nu zo belangrijk!

Al voor €10,00 doneer je een maaltijdbox aan iemand die het nodig heeft

Help ons helpen en GEEF!
Via onderstaande link kun je geld doneren aan Geloven in Moerwijk, het komt op een speciale rekening te staan voor Coronahulp. In eerste instantie zullen we dit geld gebruiken om de pakketten van de Voedselbank aan te vullen zodat niemand tekort hoeft te komen.

Geef via iDeal
U kunt doneren via iDeal door deze link te volgens.

Geef via uw eigen bankprogramma
Doneren kan natuurlijk ook door uw gift via uw eigen bank over te maken naar NL 18 BUNQ 203 572 02 14 tnv onze (steun)stichting Pionieren in Moerwijk onder vermelding van ‘Donatie Coronahulp Moerwijk’

Het geld komt op een speciale rekening van onze Steunstichting Pionieren in Moerwijk en zal gebruikt worden voor de Voedselhulp in Moerwijk. Stichting Pionieren in Moerwijk geeft een ANBI status en giften zijn daarom aftrekbaar.

Geeft u liever praktisch? Handzeep, handgel, houdbare levensmiddelen zijn ook van harte welkom.

Heb je vragen of juist een aanbieding? Neem dan contact op met:
Bettelies: Bel, sms of Whatsapp 06 24 86 16 71 of stuur een mail naar pastor@geloveninmoerwijk.nl
Neo       :  Bel, sms of Whatsapp 06 34 196 796 of stuur een mail naar neo@moerwijkcooperatie.nl
Henny   :  Bel, sms of Whatsapp 06 43 18 49 86 of stuur een mail naar hennyvandermost@gmail.com

Woont u in Moerwijk en heeft u behoefte aan een warme maaltijd? Neem dan even contact op met Omid:
Bel, sms of Whatsapp 06 84 65 22 32 of stuur een mail naar omid@moerwijk.nl 

Arme mensen zoals in Moerwijk gaan zes jaar eerder dood – artikel in de Volkskrant

Arme mensen zoals in Moerwijk gaan zes jaar eerder dood. Waarom doet de politiek daar niks aan? Lees hier wat de Volkskrant erover schreef (en onze tips)

De Volkskrant schreef al eerder een goed artikel over de uitdagingen waar wijken als Moerwijk voor staan. Toen ging het over de Regiodeal en waarom die nodig was. Nu wordt er terecht publiekelijk de vraag gesteld waarom er door de politiek geen verantwoordelijkheid genomen wordt om te investeren in de gezondheid van bewoners van arme wijken zoals de onze. Daar hebben we gelukkig zelf een hand in.
Namelijk door onze minister (Hugo de Jonge) en onze wethouder (Kavita Parbhudayal) daarom te vragen! 

Arme mensen gaan zes jaar eerder dood – waarom doen we daar niets aan?
De gezondheidsverschillen tussen bewoners van ‘goede’ en ‘slechte’ wijken zijn gigantisch. Lageropgeleiden leven maar liefst 15 jaar minder in goede gezondheid dan hogeropgeleiden. De ongelijkheid groeit, en de coronacrisis maakt dat nog eens erger. Waarom wordt er niet veel meer ingezet op preventie?

Morgen is Angeliques grote dag. Een anonieme weldoener heeft haar een nieuwe vloer geschonken en zal ervoor zorgen dat haar flatje in de Haagse Moerwijk er straks weer schimmelvrij en strak geverfd bij ligt. Ook krijgt ze een nieuwe voordeur. Dat is hard nodig, de huidige is door haar ex vernield. Hij sloeg niet alleen op de deuren trouwens, vertelt ze in één moeite door.

Angelique, een vrouw van middelbare leeftijd, kan de bescheiden home make-over niet zelf betalen. Een baan heeft ze niet, schulden wel, ‘want ze maken het voor mensen zoals ik veel te makkelijk om dingen te bestellen’.

Over die schulden heeft ze dan weer zorgen. Zo vindt haar bewindvoerder haar KPN-abonnement, waardoor zij televisie kan kijken en haar dochter op internet kan, te duur. Maar hoe moet het dan met het schoolwerk van haar dochter?

Daar denkt ze nu even niet aan, in de wijkwinkel, waar bewoners een gratis maaltijd kunnen krijgen en kunnen afspreken wie voor wie kan koken, als bij de buren het weekgeld – 30 euro is niet ongewoon – op is. Nu straalt ze bij de gedachte aan nieuw laminaat.

De laagste huren van de stad
Mensen zoals Angelique zijn er veel in Moerwijk, een van de armste wijken van Den Haag, van heel Nederland zelfs. Gebouwd na de Tweede Wereldoorlog, veel portiekwoningen van drie etages hoog, met het bouwgruis van de bombardementen in het beton.

Moerwijk heeft al jaren de laagste huren van de stad, dus trekt het mensen aan met verslavingsproblemen, met psychiatrische problemen, met schuldenproblemen. En wie het kan betalen, gaat juist uit Moerwijk weg. De vergelijking met een afvoerputje is dan snel gemaakt.

Naast een van de armste wijken is Moerwijk ook een van de ongezondste wijken van Nederland. Huisarts Amanda de Glanville heeft inmiddels een goede band met de medisch specialisten in de stad. Ze moet immers vaak overleggen over de patiënten die ze naar de ziekenhuizen doorverwijst.

Wat ze in haar praktijk ziet: ‘Veel ellende, veel acute zorg. Mensen kampen met overgewicht, suikerziekte, longkanker, atriumfibrilleren en vaak psychiatrische aandoeningen. Hart- en vaatziekten komen hier even vaak voor als in Bulgarije, een land waar de gezondheid ver achterloopt op het Europees gemiddelde. Waar elders in Den Haag mensen gezondheidsklachten krijgen vanaf hun 70ste, zijn mensen hier met 55 al echt oud.’

Die combinatie van sociaal-economische problemen en gezondheidsproblemen is geen toeval.

Moerwijk, in Den Haag, is een van de armste wijken van Nederland. Beeld Arie Kievit


Het probleem
De gezondheidsverschillen tussen mensen in de ‘goede’ wijken en de ‘slechte’ wijken zijn gigantisch. Het CBS zocht het uit: Nederlanders met als hoogst genoten opleiding het vmbo leven ruim zes jaar korter dan hoogopgeleiden. Bovendien leven zij bijna vijftien jaar minder in goede gezondheid dan hun medeburgers die hbo of universiteit hebben gedaan.

Laagopgeleide Nederlanders hebben bijna zes keer zo vaak diabetes, twee tot drie keer zo vaak de longziekte COPD, hebben ruim twee keer zo vaak last van chronische stress, angst of depressie, ruim tweeënhalf keer zo vaak obesitas.

En dan sterven baby’s in armere wijken ook nog veel vaker voor de geboorte dan in de rijke delen van de stad.

De gezondheidsverschillen zijn niet nieuw, zegt Jochen Mierau, hoogleraar economie van de Volksgezondheid aan de Rijksuniversiteit Groningen en wetenschappelijk directeur van de Aletta Jacobs School of Public Health. ‘Dit weten we al sinds de eerste studies hiernaar van eind jaren zeventig in Engeland.’ Daar bleek onder ambtenaren: hoe lager de salarisschaal, hoe slechter de gezondheid. Mierau: ‘Of je nu kijkt naar inkomen, opleidingsniveau of op wijkniveau, dat maakt niet zoveel uit. Altijd blijkt dat gezondheid en sociaal-economische status met elkaar samenhangen.’

In arme wijken roken de bewoners vaker, bewegen ze minder, hebben ze vaker overgewicht. Interessante uitzondering, zegt Mierau, is het alcoholgebruik. Dat is onder hoogopgeleiden juist hoger.

De Nederlandse aanpak van die gezondheidsverschillen is al sinds de jaren tachtig weinig adequaat. ‘Elke paar jaar komt er een notitie uit, waarin staat dat de verschillen verder zijn toegenomen, waarop iemand plechtig belooft dat ze vanaf nu écht zullen afnemen. Een paar jaar later blijken de verschillen toch weer groter te zijn. Alle overheidsprogramma’s om de verschillen te verkleinen hebben averechts uitgepakt’, zegt Mierau.

De coronacrisis vergroot de kloof alleen maar verder, die treft de armste wijken het hardst. In Moerwijk is het aantal gezinnen dat van de voedselbank afhankelijk is omhooggeschoten. Honderdvijftig waren het er begin maart, drie maanden later zijn het er zeshonderd. Op de wachtlijst voor de noodopvang van daklozen staan inmiddels honderdvijftig mensen. En dat zijn alleen degenen die zich hebben aangemeld.

Voor die ongelijkheid, zegt Jet Bussemaker, zullen we uiteindelijk een ‘ontzettend hoge prijs’ betalen. Bussemaker, oud-staatssecretaris Zorg en oud-minister van Onderwijs, is inmiddels hoogleraar in Leiden, voorzitter van de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving (RVS) en betrokken bij projecten in Moerwijk om de gezondheidsverschillen te verkleinen. De Raad brengt dit weekend het essay Gezondheidsverschillen voorbij uit, een oproep tot een brede maatschappelijke verandering om de verschillen te verkleinen.

Bussemaker: ‘Als we niets doen, worden de verschillen zo groot dat bij grote groepen mensen het vertrouwen in de overheid verder afneemt. Dat leidt tot maatschappelijke onrust, waarvan iedereen in de samenleving last krijgt. Deze ongelijkheid is dé sociale kwestie van het moment.’

Dat vindt ook Ruben Wenselaar, bestuursvoorzitter van Menzis, een zorgverzekeraar die zich wil onderscheiden door de inzet op preventie. ‘Het vraagstuk van de tweedeling is veel fundamenteler dan alleen de levensverwachting. Het gaat om welke dynamiek het oproept, hoe groepen tegenover elkaar komen te staan, over het draagvlak voor het pensioenstelsel. Dat komt allemaal in het geding.’

De ambitie om te veranderen is er wel, ook bij het ministerie van Volksgezondheid. In 2040 moeten de gezondheidsverschillen met 30 procent zijn afgenomen. Maar als we doorgaan zoals nu, zeggen Mierau, Bussemaker en Wenselaar, komen we daarbij niet eens in de buurt.

De oorzaken
Fiets met Neo de Bono door Moerwijk en je hebt niet het idee dat je door een getto rijdt. Er is veel groen, de lanen zijn breed, flink wat gevels zijn opgeknapt. ‘Een façade’, zegt Neo, achter de deuren schuilen de problemen, veroorzaakt door jaren van politieke verwaarlozing.

Neo praat zeventig minuten in het uur, met een Bart Chabot-achtige uitstraling. Geboren Rotterdammer en ooit internetondernemer, schathemeltjerijk, todat hij (‘lang verhaal’) op zijn 33ste door God werd geroepen, en schrok van het vooruitzicht dat er op zijn grafsteen ‘hij was goed in geld verdienen’ zou komen te staan. Nu woont hij ‘als een moderne monnik’ in Moerwijk, betaalt de geloofsgemeenschap zijn huur en is hij nauw betrokken bij de bewonersorganisatie de Moerwijk Coöperatie. ‘In anderhalf uur pakketten uitdelen bij de voedselbank hoor ik meer dan drie researchers van de gemeente in anderhalve maand.’

Het gaat niet goed in de wijk, zegt Neo. Kijk hier, aan de Hillenraadweg, is het pikkedonker ’s nachts. ‘Daar wordt gehoerd en gesnoerd, dat wil je niet weten. En de politie komt hier niet.’ Elke nacht om twee uur hoort hij – ‘kloenk, kloenk’ – jongeren de lachgascilinders zijn wooncomplex binnen tillen. Toen de coronacrisis uitbrak moesten alle hulpverleners van de gemeente verplicht thuis blijven. ‘Maar daar gaat de honger niet van weg, hoor.’

Buurthuizen zijn gesloten, de bibliotheek waar buurtbewoners lezen kunnen oefenen of kunnen internetten (‘de Nokia is hier de meestvoorkomende telefoon’, zegt huisarts De Glanville) is allang weg. ‘De enige manier om met de overheid te communiceren, is ertegen te ageren’, zegt Neo. Onder elke brief van de gemeente staat dat je bezwaar kunt maken, maar een gewoon gesprek is niet mogelijk. Dus als de GGD dan een preventiewinkel in de wijk wil openen, moet hij lachen. ‘Alsof folders in een laaggeletterde wijk zomaar ineens gelezen worden.’

In zo’n omgeving is het moeilijk gezond te blijven. De huizen zijn slecht, daar worden mensen ziek van. Allergieën nemen toe. Maar het is vooral de mentale frustratie nergens controle over te hebben die mensen opbreekt. Weer een verslaafde buurman, nieuwe psychiatrische problemen in het portiek, schulden die zich opstapelen.

Als je dan van 30 euro per week moet rondkomen, zegt huisarts De Glanville, ‘dan kies je wat de buik vult, en niet wat goed voor je is. Chips en frikandellen zijn dan logische keuzes.’ Stoppen met roken, is geen prioriteit. En sporten? Van welk geld? En in welke vrije tijd als je alleenstaande moeder bent en drie losvaste baantjes hebt?

In de Marcuskerk in Moerwijk worden voedselpakketten verstrekt. Beeld Hollandse Hoogte / Phil Nijhuis 

En daar, zegt hoogleraar Mierau houdt ons zorgstelsel allemaal geen rekening mee. Sterker nog, dat werkt dit soort ontwikkelingen in de hand. Als je in Nederland ziek wordt, krijg je de beste zorg van de wereld, maar het stelsel leidt ook tot vreemde situaties, legt Wenselaar van Menzis uit. ‘Als een baby’tje te vroeg wordt geboren, trekken we daarvoor alles uit de kast: artsen, couveuses, noem maar op. Volkomen terecht. Dat kost tienduizenden euro’s, en niemand vraagt om de businesscase. Zo’n vroeggeboorte komt regelmatig door het roken tijdens de zwangerschap. Dan denk ik: het zou toch handig zijn geweest als we meer in die eerste negen maanden hadden geïnvesteerd.’

Maar op preventie, op volksgezondheid is niemand af te rekenen. Mierau: ‘Dus als er bezuinigd moet worden, gebeurt dat juist snel op volksgezondheid.’ Nu is het moment dat we dat gaan zien, voorspelt hij. De sportcentra, de buurthuizen, ze komen allemaal in de knel. ‘De samenloop van corona en een recessie gaat een gigantische impact hebben op de gezondheidsverschillen, die lopen bij elke recessie verder op. Nú kunnen we voorkomen dat we over drie jaar weer een rapport hebben over de ongewenste toename en met de roep om maatregelen er nu echt iets aan te doen.’

De gezondheidsverschillen zijn wat bestuurskundigen ‘een wicked problem’ noemen, zegt Bussemaker. Een hopeloos ingewikkelde kluwen aan problemen, die allemaal op elkaar inwerken. Trek je aan het ene touwtje, dan trekt ergens verderop de knoop zich verder vast.

Bij het ontrafelen ervan is de overheid te gewend geraakt aan het idee dat mensen alleen zelf verantwoordelijk zijn voor hun eetpatroon, voor hun rookgewoontes. Bussemaker: ‘We hadden veel te hoge verwachtingen van de zelfredzaamheid van burgers.’ De aanpak om de verschillen te verkleinen moet zich niet (alleen) concentreren op gezond eten of het stoppen met roken, er moet worden gezocht naar de oorzaken achter de oorzaken, betoogt de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving in het nieuwe essay.

Het is een deprimerend rijtje factoren dat de bestaansonzekerheid vergroot en leidt tot chronische stress. Tochtige huizen met schimmel op de muren, weinig groen in de armere stadswijken, fijnstof van de nabijgelegen snelweg, schulden uiteraard, baanonzekerheid door de zzp-isering, het woningtekort waardoor sociaal zwakkeren bij elkaar in de wijk komen te wonen, de druk om te presteren in het onderwijs.

De oplossingen
Neo de Bono en Amanda de Glanville hebben inmiddels zelf initiatief genomen en zijn een nieuw project gestart: het Huis van Gé. De G van gezondheid, en Gé als betrouwbaar persoon. Een personificatie van een fijne plek waar mensen met al hun sores naartoe kunnen, zonder dat ze een oordeel hoeven te verwachten. Waar ze fouten mogen maken. ‘Genade’, zegt Neo, ‘betekent vergeving, ook als je er niet om hebt gevraagd.’

De bedoeling is dat mensen er gezond leren koken, dat vrijwilligers mee gaan op boodschappensafari, om de ongezonde producten te herkennen, dat buurtbewoners wandelclubjes vormen: goed tegen overgewicht én tegen eenzaamheid. ‘Tegelijkertijd’, zegt De Glanville, ‘moeten we de supermarkten aanspreken op de schappen vol met ongezonde producten, hoog in vet, zout en suiker, die ze dagelijks in de aanbieding zetten.’

Wat onderzoekers zoals hijzelf ondertussen in die wijken zouden moeten doen, vindt hoogleraar Mierau, is op zoek gaan naar de gezonde bewoners. ‘Interessant zijn de mensen die een uitkering hebben, maar geen overgewicht, die niet roken, van wie de kinderen goed naar school gaan. Voor hen is veel te weinig aandacht, terwijl er veel mensen zijn zoals zij. Zij hebben als het ware een natuurlijk vaccin tegen al die omgevingsfactoren. De onderzoeksvraag moet zijn: waarom zijn er eigenlijk gezonde arme mensen? Als we die vraag beantwoorden, kunnen we veel beter helpen.’

Zulk soort onderzoek is pas net begonnen, zegt Mierau. De eerste voorlopige resultaten laten zien dat bijvoorbeeld een sterk sociaal netwerk ook bij arme mensen een goede voorspeller is van een gezond leven.

Op stelselniveau moet er het nodige veranderen, denkt Mierau. Het belangrijkste: iemand – een minister, een wethouder – moet politiek verantwoordelijk zijn voor de volksgezondheid. ‘Is het niet vreemd dat er nog nooit een ambtsdrager is opgestapt omdat het aantal mensen met overgewicht is toegenomen?’ Pas als een gezagsdrager kan worden afgerekend op een slechtere volksgezondheid, zullen de verschillen kleiner worden.

In die richting pleit ook Menzis-voorman Wenselaar. ‘Geef mij niet alleen een zorgplicht, maar ook een gezondheidsplicht.’ Die zou in alle vijf zorgwetten moeten worden opgenomen, vindt hij. Zorgverzekeraars zouden er dan per regio, samen met gemeenten en zorgorganisaties, voor moeten zorgen dat niet alleen de zorg, maar ook de volksgezondheid op orde is. ‘Je bekijkt hoe de situatie nu is, en spreekt af dat er over vijf jaar fundamentele verbeteringen zijn. Zo niet, dan heb je heel wat uit te leggen.’

Het betekent, denken de heren, dat er minder vrijblijvende maatregelen nodig zijn. ‘Waarom’, zegt Wenselaar, ‘kan ik eigenlijk nog struikelen over de bieraanbiedingen als ik een supermarkt binnenstap? Zouden alle ongezonde artikelen niet op een aparte afdeling moeten staan, zodat ik bewust de keuze moet maken iets ongezonds aan te schaffen?’

De suikertaks, nog zoiets. Mierau: ‘Hoewel we weten dat die leidt tot een afname van het frisdrankgebruik, blijven we er vooralsnog verre van. Of het caloriegehalte in bepaald eten: je kunt dat verplicht laten dalen. Strakker toezicht op de scholen, zodat kinderen geen ongezond eten meekrijgen. En wat te denken van stedenbouwkundige planning? Je kunt een stad zo inrichten dat mensen meer gaan bewegen. En uit onderzoek blijkt: hoe meer er wordt bewogen in een wijk, des te lager zijn de zorgkosten.’

Wenselaar vindt ook dat de overheid burgers moet kunnen verplichten aan preventieprogramma’s mee te doen. ‘Stel, je komt voor de derde keer in het ziekenhuis voor dezelfde kwaal, en we weten dat er bewezen succesvolle programma’s zijn die een nieuwe opname kunnen voorkomen. Dan moeten we kunnen zeggen: sorry hoor, maar je gaat nu dit programma in. Niet iedereen is in staat om zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen, door gebrek aan gezondheidskennis of vaardigheden; je kunt dat niet eindeloos bij het individu laten. Soms moet je actiever helpen en ingrijpen.  Als je vindt dat er fundamentele problemen zijn en je wilt die echt verkleinen, dan moet je ook doorpakken en maatregelen nemen.’

RVS-voorzitter Bussemaker denkt nog breder. Ooit, eind negentiende eeuw, werden de riolen aangelegd, het begin van de stadshygiëne. Niet als humanitair beleid voor de armen, maar als maatschappelijke verbetering voor iedereen. Het hielp de stank de stad uit, de difterie en cholera ook, het bracht fundamentele verandering voor miljoenen mensen. Zo’n grote sprong is nu weer nodig. Bussemaker: ‘We moeten op zoek naar een nieuwe riolering.’

DE SUIKERTAKS
Nederland voert nog geen suikertaks in, de belasting met name gericht op suikerhoudende frisdranken. Staatssecretaris Blokhuis (Preventie) probeert vooralsnog door afspraken met frisdrankfabrikanten het suikergehalte te verlagen.

Daarmee voert Nederland het advies van de Wereldgezondheidsorganisatie niet uit. 43 landen wereldwijd doen dat wel, van Noorwegen tot Mexico, van het Verenigd Koninkrijk tot verschillende Amerikaanse staten. Volgens de WHO kan een prijsverhoging van 20 procent leiden tot een afname in consumptie van ook 20 procent.

Alleen de dreiging van het invoeren kan al helpen. In het Verenigd Koninkrijk verlaagden de fabrikanten het suikergehalte in hun frisdrank om aan de belasting te ontkomen. Dat scheelde volgens de Britse regering 45 miljoen kilo aan suiker die jaarlijks in de Britse magen vloeit.

Het RIVM kwam onlangs met onderzoek naar de verkoop van suikerhoudende dranken in Noorwegen, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Die bleek in de drie landen te zijn gedaald, na invoering van de suikertaks.

Goed nieuws, vindt Foodwatch, een organisatie die zich inzet voor gezond eten. Gemiddeld drinken Nederlanders volgens Foodwatch 44 kilo suiker per jaar, kinderen zelfs 51 kilo. In een halve liter frisdrank kan tot wel het equivalent van 12 suikerklontjes zitten.

Te veel suikerinname kan leiden tot diabetes type 2, tot hartziekten en tot obesitas. Volgens een studie van wetenschappers van Harvard kom je jaarlijks ruim twee kilo aan als je elke dag één blikje frisdrank neemt, en die 150 kilocalorieën niet elders schrapt in je eetpatroon.

Bron: de Volkskrant / Michiel van der Geest

Coronahulp actie voor oa de Voedselbank Moerwijk
Moerwijk is niet alleen de armste wijk maar ook de meest ongezonde wijk van Nederland.
Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat corona een wijk als de onze extra hard treft. Er wonen veel mensen die afhankelijk zijn van de Voedselbank, leven van weekgeld of gewoon moeite hebben de eindjes aan elkaar knopen. Voor hun wordt het de komende tijd met alle Corona maatregelen extra moeilijk. Daarom zijn Geloven in Moerwijk, de diaconie van de Marcuskerk (PG de Drieklank) , de Cypreskerk , de Moerwijk Coöperatie en de Pit van Moerwijk de Coronahulp actie gestart.

Zo verstrekken we oa via de Voedselbank in Moerwijk wekelijks 300 voedselpakketten en of maaltijden aan mensen die niet genoeg geld hebben om iedere dag een volledige maaltijd op tafel te zetten.

Help ons helpen en GEEF!

Via onderstaande link kun je geld doneren aan Geloven in Moerwijk, het komt op een speciale rekening te staan voor Coronahulp. In eerste instantie zullen we dit geld gebruiken om de pakketten van de Voedselbank aan te vullen zodat niemand tekort hoeft te komen.

Geef via iDeal
U kunt doneren via iDeal door deze link te volgens.

Geef via uw eigen bankprogramma
Doneren kan natuurlijk ook door uw gift via uw eigen bank over te maken naar NL 18 BUNQ 203 572 02 14 tnv onze (steun)stichting Pionieren in Moerwijk onder vermelding van ‘Donatie Coronahulp Moerwijk’

Het geld komt op een speciale rekening van onze Steunstichting Pionieren in Moerwijk en zal gebruikt worden voor de Voedselhulp in Moerwijk. Stichting Pionieren in Moerwijk geeft een ANBI status en giften zijn daarom aftrekbaar.

Geeft u liever praktisch? Handzeep, handgel, houdbare levensmiddelen zijn ook van harte welkom.

Heb je vragen of juist een aanbieding? Neem dan contact op met:
Bettelies: Bel, sms of Whatsapp 06 24 86 16 71 of stuur een mail naar pastor@geloveninmoerwijk.nl
Neo       :  Bel, sms of Whatsapp 06 34 196 796 of stuur een mail naar neo@moerwijkcooperatie.nl
Henny   :  Bel, sms of Whatsapp 06 43 18 49 86 of stuur een mail naar hennyvandermost@gmail.com

TEDtalk van Bettelies Westerbeek tijdens Opwekking 2020

Het is Pinksteren. En dat is heel opwekkend nieuws. Waarom dit ook een bijzonder feest is en wat we dan vieren kun je hier lezen

Tijdens Opwekking 2020, het grootste christelijke festival van Nederland en ivm Corona dit keer geheel online, deelde Bettelies Westerbeek de pastor van Geloven in Moerwijk (de geloofsgemeenschap in het Haagse Moerwijk waar ik ook onderdeel van uitmaak) dmv een TEDtalk ieder een inspirerend verhaal over Jezus volgen in de praktijk. De tekst van de TEDtalk ‘Het voordeel van een lege kerk’ van Bettelies vind je hieronder. Met aansluitend een oproep.

Bettelies Westerbeek – Het voordeel van een lege kerk
Het is zondagochtend en de kerk is leeg. Op de deur die normaal wagenwijd open staat hangt al een aantal weken een briefje dat tot nader order alle diensten en activiteiten zijn afgelast. Het voelt raar die lege kerk,

De koster maakt van de gelegenheid gebruik om de vloer opnieuw in de was te zetten, alle stoelen staan opgestapeld in de hoek en de kerkzaal lijkt op een grote lege dansvloer. Ik hou van dansen,  en later die week kan ik de verleiding niet weerstaan en sluip ik ,met op mijn koptelefoon mijn  lievelingsmuziek, de kerk in om die dansvloer uit te proberen. Het dansen doet me meteen goed, want mijn hoofd en lijf zitten vol corona zorgen, ik ben Buurtdominee in Moerwijk, en de corona-maatregelen treffen mijn gemeenschap hard. 

Moerwijk is arm en niemand heeft hier reserves , normaal knopen we de eindjes aan elkaar door een heel onderling netwerk van zorg: als je koelkast leeg is kunnen je  Kinderen mee- eten mee bij vriendjes, er zijn weggeef-groepen op facebook, er is altijd wel een buurtmaaltijd waar je kunt aanschuiven of werk wat zwart gedaan kan worden. Maar dat is allemaal weggevallen. Er wonen in onze buurt veel mensen met  verslavingen en grote psychische problemen, nu de hulpverlening op afstand is gaat het met veel van hen snel bergafwaarts.  We wonen dicht op elkaar in gehorige huizen, en na een paar weken lockdown is iedereen elkaar spuugzat. Onze telefoon staat roodgloeiend, en we werken hard om  mensen te ondersteunen met pastorale zorg en praktische noodhulp. 

Terwijl ik mijn benen onder mijn lijf vandaan dans verlaten deze zorgen even mijn lijf en brengt de lege kerkzaal ruimte in mijn hoofd. En niet alleen mijn hoofd knapt op van de lege kerkzaal, nu er op zondag geen gasten meer komen biedt de kerk als vanzelf ruimte aan wat onze buurt nu nodig heeft.  Er staan geen fietsen van bezoekers in het fietsenhok, maar wel dozen vol groente en fruit voor de voedselbank die overuren draait. Geen kinderstemmen in de crèche maar wel een enorme stapel met aardappels om uit te delen aan wie ze nodig heeft. De keuken wordt niet gebruikt voor kopjes kerk- koffie maar als keuken voor de buurt. De hele kerk ruikt naar een bakkerswinkel omdat er elke week een grote hoeveelheid brood wordt langsgebracht En nu veel hulpverlening op afstand is en mensen niet weten waar ze terecht kunnen kloppen ze steeds vaker op de deur van de kerk, die gaat nergens heen.

Deze kerk is helemaal niet leeg, deze kerk heeft ruimte.
Onze huiskringen komen samen via zoom en ook daar gebeurt iets bijzonders. Wij zijn een pionierende kerk, een nieuwe gemeenschap en bestaan uit een een mix van nieuw gelovigen, oud-gelovigen, en mensen die in alles en niets geloven. En juist de laatste tijd sluiten er veel nieuwe mensen aan. Mensen die wel al betrokken waren maar dachten dat die kringen en samenkomsten vooral waren voor de ervaren gelovigen en de nette mensen. Het voelde soms teveel alsof ze de spelregels niet goed kenden. En nu in de zoom bijeenkomsten is iedereen nieuw, niemand weet hoe dit moet, of je doorgewinterd christen bent, al je leven lang in de kerk komt of voor het eerst behoefte hebt om met mensen te delen waar je in gelooft.

De agenda van onze kerk is leeg, maar in onze gemeenschap ontstaat een ongekende  ruimte.
En natuurlijk voelen we het gemis van elkaar zien, samen zitten aan dezelfde tafel, eten van hetzelfde brood. En ik zie uit naar de dag dat we elkaar weer kunnen vasthouden, samen kunnen lachen en huilen. Maar het samen dragen van dit gevoel verdiept onze gesprekken, verdiept ons zoeken, er zijn andere verhalen die ons opeens aanspreken en voeden.

Verwar de ruimte die de lege kerk biedt niet met een leegte die zo snel mogelijk moet worden opgevuld. Door haast te maken met het openen van je deuren en het vullen van de kerkbanken kun je onbedoeld te veel ruimte innemen en zet je de mensen die zich nu betrokken voelen weer aan de zijlijn, de kerk is nu ook van hen. 

Koester het nieuwe gebruik van je gebouw, ook als dat alleen maar bestaat uit jongeren die uit verveling opeens op je kerkplein zijn gaan hangen, 

De kerk is nu ook van hen. Bespreek opgedane geloofsinzichten,  neem de tijd ze te ontdekken en geef het een plaats. Ennnnn…

Blijf ook als corona ver achter ons ligt alsjeblieft af en toe de stoelen opstapelen om de lege kerkzaal om te toveren tot een dansvloer vol vrije ruimte <3

Bettelies Westerbeek
Pastor van Geloven in Moerwijk

Help ons helpen en GEEF
Geloven in Moerwijk
is een jonge, pionierende huis + tuin + keuken = kerk in de armste wijk van Den Haag, zo niet van Nederland; Moerwijk. Bij een traditionele kerk is het gebruikelijk dat de leden ‘de tienden‘ betalen. Maar in een wijk als Moerwijk waar 85% van de huishoudens hun rekeningen niet op tijd kan betalen, kunnen wij dat niet van hen vragen. Daarom zijn wij volledig afhankelijk van collectes, fondsen, subsidies en donaties. Als beginnende kerk en netwerk kunnen wij niet eenvoudigweg niet zonder!

Doneren kan heel makkelijk, veilig en snel door uw gift via uw eigen bank over te maken naar NL 18 BUNQ 203 572 02 14 tnv Stichting Pionieren in Moerwijk.

Stichting Pionieren in Moerwijk heeft een ANBI status en daardoor zijn uw financiële giften fiscaal aftrekbaar. Zie hiervoor onze ANBI pagina

Over Opwekking
Opwekking is een stichting van kerken die het evangelie wil vertellen en christenen wil toerusten. De zogenoemde Opwekkingsliederen zijn bij veel Christenen bekend, net zoals de jaarlijkse Opwekkingconferentie tijdens het Pinksterweekend.

Ondanks het feit dat de Pinksterconferentie van Opwekking ivm Corona niet in de polder door mag gaan, Pinksteren samen vieren kan dat wel! Stichting Opwekking heeft samen met een groot aantal partners de handen ineengeslagen om de Pinksterconferentie Opwekking geheel online en digitaal te organiseren. Vandaar het thema ‘Samen kerk, samen sterk’.

Diverse organisaties, waaronder Opwekking, Missie Nederland, Evangelisch Werkverband, media zoals Groot Nieuws Radio, Family 7, de Evangelische Omroep, het Nederlands Dagblad en diverse kerkgenootschappen, waaronder de PKN en de VPE, delen een gezamenlijk verlangen. Zij willen graag juist in deze tijd door samen op te trekken, kerken en gelovigen bij elkaar te brengen om Pinksteren te vieren. En van daaruit, vervuld met de Heilige Geest, opnieuw onze plek in te nemen in de samenleving. De opzet van de conferentie is om via verschillende digitale kanalen en de NPO, programma’s aan te bieden die een zo breed mogelijke groep aanspreekt. Daarbij ligt de focus op de boodschap van Pinksteren en de eenheid van de kerk.

Digitale Sing-in
De diverse teams die ieder jaar tijdens de Pinksterconferentie verantwoordelijk zijn voor de programma’s voor kinderen, tieners, jongeren en de bijzondere mensen zijn druk bezig geweest met de voorbereidingen voor een digitaal programma. En er staat ook een unieke, digitale Sing-in gepland! Ook de mediaorganisaties en anders partners bereiden programma’s voor die tijdens het weekend te bekijken en te beluisteren zullen zijn via samenkerksamensterk.nl. Het wordt een afwisselend programma: naast diensten, seminars en tafelgesprekken is er ook ruim aandacht voor muziek.

Droom
Ruben Flach, directeur Stichting Opwekking: “Toen net bekend was dat de Pinksterconferentie niet doorging, zei ik in een interview met het ND dat ik droomde van een grote digitale Pinksterconferentie. Hoe bijzonder is het dan, dat die droom werkelijkheid wordt! Als Opwekking is het onze roeping en ons verlangen om de kerk te dienen, en de Pinksterconferentie is bij uitstek een plek waar christenen uit de breedte van de kerk elkaar ontmoeten, opgebouwd worden en dan naar hun eigen plek en kerk teruggaan om Christus daar zichtbaar te maken. Ik ben dankbaar dat we met zoveel organisaties samen deze digitale Pinksterconferentie kunnen organiseren. Ook dat toont voor mij aan dat we als kerk samen sterk zijn!”

Praktische hulp die ook goed is voor de ziel #nietalleen

In de Trouw editie van vrijdag 1 mei een mooi artikel over #nietalleen en de Coronahulp die Geloven in Moerwijk met oa de Voedselbank en het Maaltijden-project in Moerwijk met ondersteuning van de Mirtekerk, De Drieklank en de Nebokerk. Stichting Duurzaam Den Haag en in nauwe samenwerking met de Moerwijk Coöperatie, Bij Betje, Achterban Werkt powered by REAKT, Mooi Welzijn en de Pit van Moerwijk – om er een paar te noemen – verleent.

En door de donaties van particulieren, kerken, ondernemers en die van Fonds 1818 en Kansfonds mogelijk gemaakt worden <3

Praktische hulp die ook goed is voor de ziel
In een mum van tijd tuigden christelijke organisaties met #nietalleen een platform op voor hulp aan mensen in corona-tijd. Ze hopen dat die praktische hulp ook goed is voor de ziel.

Bij bisschop Gerard de Korte viel onlangs een folder in de bus. Of hij misschien ­geholpen moest ­worden bij het boodschappen doen. De bisschop heeft die helpende hand niet nodig, hij redt zich wel. Maar hij vond het ‘ontzettend leuk’ dat hij dit aanbod kreeg ‘van een seculiere organisatie’.

“Er komt heel veel goedheid boven in de samenleving”, zei de bisschop ­deze week bij een persgesprek in het hoofdkantoor van de Protestantse Kerk in Nederland over de hulpactie waarbij ook de katholieke kerk betrokken is: #nietalleen. Dit oecumenisch platform verbindt zo’n 5000 mensen die in coronatijd hulp nodig hebben met circa 1600 plaatselijke kerken, een enkele moskee en andere organisaties die hulp kunnen bieden of dat kunnen regelen.

In Den Haag bijvoorbeeld staat de protestantse gemeenschap ‘Geloven in Moerwijk’ klaar met voedselpakketten die worden uitgedeeld in de voedselbank in de buurt. Ook heeft deze ­zogenoemde pioniersplek een maaltijd­service. Koks met ervaring met koken voor grote groepen maken het eten klaar. Zo’n 25 kerkelijke vrijwilligers zorgen dat de voedselbank draait en dat de maaltijden volgens de coronaregels worden afgeleverd bij de mensen thuis, dat zijn er circa 150. Vraag en aanbod hebben elkaar ontmoet via het platform #nietalleen.

Prachtig zijn als de kerk zou ­opstaan
Het platform was al een paar dagen na de aankondiging van de eerste corona-maatregelen door premier Rutte actief. Kerken waren toen vooral in het nieuws met het bestrijden van de opvatting dat de coronapandemie een straf van God is, zoals een orthodoxe dominee had betoogd. Tiemen Westerduin, directeur bij de christelijke hulporganisatie Compassion zag dat met ­lede ogen aan. Het kan toch niet zo zijn dat het in de kerk alleen gaat om theologische duiding, dacht hij. En: wat zou het prachtig zijn als de kerk nu zou ­opstaan en zou helpen.

Het idee voor een platform dat hulpvraag en -aanbod bij elkaar brengt, was geboren, en via zijn relaties in de christelijke wereld was het gauw opgetuigd. De PKN deed mee, kleinere protestantse kerken, de katholieke kerk was positief, de EO regelde zendtijd voor tweewekelijkse uitzendingen over mensen en hulpclubs, de ChristenUnie en de SGP waren van meet af aan van de partij, ook het CDA haakt nu aan.

Over de kerkmuren heen
“Binnen een week stond het er”, zegt René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk, waarderend. Wel tekent hij aan ‘alert’ te zijn op de deelname van politieke partijen. Het moet hun niet te doen zijn om kiezersgewin, en hij wijst ook op de scheiding tussen kerk en staat. De kerk moet, zegt hij, nooit het verlengstuk worden van de staat, en omgekeerd ook niet. “We zijn er kritisch op, maar als het gaat om kwetsbaren dan zou ik niet weten waarom christelijke partijen niet mee mogen doen. Kerken, politieke partijen, omroepen, we hebben allemaal dezelfde drive: er zijn voor mensen in nood. We willen de problemen niet allemaal zelf oplossen, er is een breed verlangen over de kerkmuren heen aan de slag te gaan.”

Daarbij kan zo’n snel in het leven geroepen samenwerkingsverband gebruikmaken van de diaconieën en charitas, de kerkelijke hulpstructuren die al eeuwen hun dienst bewijzen, maar die nu aanvulling behoeven. “Die zijn er toch vaak voor mensen die bij een kerkelijke gemeente horen. Nu staat alles op zijn kop. Mensen bellen heel vaak om een praatje, eenzaamheid is een groot probleem. Wij zijn er voor iedereen.”

Ook organisaties als het Oranjefonds en het Rode Kruis zijn actief met coronahulp. De christelijke initiatiefnemers noch de kerken hebben overwogen zich daarbij aan te sluiten en zich niet apart te organiseren. “Het ontstond, er is niet te veel nagedacht, en samenwerking geeft vaak veel vertraging”, motiveert Westerduin.

Medemenselijkheid bevorderen
Erg is het niet, vindt Theoloog des Vaderlands Samuel Lee, die in Amsterdam een migrantenkerk leidt. “Alle hulp die we kunnen bieden is welkom, het is én-én.”
Lee zegt dat die hulp van zijn internationale kerk noodgedwongen ook vaak intern, op de eigen gemeenteleden is gericht. Zijn pinkstergemeente telt veel mensen die zwaar te lijden hebben van de coronacrisis. Werksters die niet doorbetaald krijgen, mensen die wegens huurschuld uit hun huis worden gezet, pastores voor wie de gemeente het geld niet meer kunnen betalen: zij allen kloppen aan bij de kerk. Die heeft goed contact met de plaatselijke SP, ­reden waarom Lee het spectrum aan politieke partners van het platform graag zou aanvullen met niet-confessionele partijen ‘die medemenselijkheid willen bevorderen’.

Liever dan over een coronacrisis spreekt de Theoloog des Vaderlands over een corona-uitdaging: “Juist nu moeten we als religieuze gemeenschappen laten zien dat we er zijn met oprechte betrokkenheid, vanuit het hart.”

Bijbel en gebed
Net als Lee benadrukken de andere twee geestelijk leiders dat de hulp er is voor iedereen. Er wordt niet gevraagd of mensen geloven, of ze kerkelijk zijn. Tiemen Westerduin begint het pers­gesprek woensdag weliswaar met een stukje uit de Bijbel en een gebed, maar bij de coronahulp via het platform #nietalleen zal dat niet snel gebeuren. “Dit is mijn inspiratiebron, hier put ik hoop uit”, zegt Westerduin wijzend op de bijbel die voor hem ligt. Hij komt ­ermee, zegt hij, als ernaar gevraagd wordt.

“De motivatie komt uit het evangelie, maar evangeliseren is niet de insteek”, zegt bisschop De Korte. Hij denkt wel dat de crisis – die in zijn provincie Noord-Brabant de meeste slachtoffers maakt – mensen meer bepaalt bij de zin van het leven, bij vragen rond ­lijden en de dood. En het christelijk geloof biedt, zegt de bisschop, een mogelijkheid om daar antwoord op te geven. “We blijven wel de opdracht houden mensen te bereiken met het evangelie, maar dat moet in vrijheid gebeuren. Het is eerst helpen en dan misschien verder praten.”

“Je helpt niet om de kerk voller te krijgen, dat is niet het hoofddoel”, zegt ook De Reuver. “Maar je hoopt wel dat onze hulp mensen goed doet, niet alleen praktisch, maar dat het ook goed is voor de ziel. Je bent niet de koopman die met een haakje iemand binnentrekt, maar natuurlijk hoop je wel dat het geloof mensen inspireert.”

Met voldoening brengen alle drie de kerkelijke leiders naar voren dat zij de indruk hebben dat de hulp vanuit de kerken breed wordt gewaardeerd. ­Koningin Máxima roemde het platform in een telefoontje, ze sprak over de roeping van de kerk en zei te hopen dat het onderdeel wordt van het nieuwe normaal.

Bisschop De Korte las deze week nog een advertentie in de krant, waarin de gemeente Den Bosch ook religieuze organisaties bedankt voor hun inzet om de coronacrisis draaglijk te maken. Niet alleen trouwens in Brabant; op 10 mei houden de kerken een collecte voor #nietalleen. De bestemming mogen de plaatselijke kerken zelf bepalen, het geld kan ook via EO Metterdaad of Kerk in Actie naar slachtoffers van corona buiten Nederland, wereldwijd.

Bron: Trouw.nl

Coronahulp actie Moerwijk
Help samen met ons Moerwijk door de coronacrisis heen en doneer!
Doneren kan eenvoudig en veilig via deze link: https://bunq.me/CoronahulpGiM

Doneren kan natuurlijk ook door uw gift via uw eigen bank over te maken naar NL 82 BUNQ 2042 5094 50 tnv stichting Pionieren in Moerwijk onder vermelding van ‘Donatie Coronahulp Moerwijk’

Het geld komt op een speciale rekening van onze stichting Pionieren in Moerwijk en zal gebruikt worden voor coronahulp aan mensen in nood hier in Moerwijk..

Geeft u liever praktisch?

  • Grote partijen eten en drinken zijn ook welkom. Vraag rond bij de winkels in je buurt wat ze doen met hun restanten, of organiseer een inzameling met je straat of bijbelkring. 
  • Om de sfeer goed te houden in onze portieken zijn mensen die in binnentuinen een bingo, toneelvoorstelling of miniconcert op afstand kunnen organiseren van harte welkom. 
  • We zijn op zoek naar een bakfiets die we de komende weken kunnen lenen. Dus heb je een bakfiets thuis staan die je bijna niet meer gebruikt, dan zijn wij daar erg mee geholpen!
  • Deel onze berichten en oproepen via socialmedia in je eigen netwerk.

Heeft u vragen of juist een aanbieding? Neem dan contact op met:
Bettelies:  Bel, sms of Whatsapp 06 24 86 16 71 of stuur een mail naar pastor@geloveninmoerwijk.nl
Neo       :  Bel, sms of Whatsapp 06 34 196 796 of stuur een mail naar neo@moerwijk.nl
Henny   :  Bel, sms of Whatsapp 06 43 18 49 86 of stuur een mail naar henny@amargi.nl

Coronahulp actie Moerwijk in de pers
Met onze Coronahulp actie in Moerwijk krijgen we best veel media aandacht, wat enorm helpt met het inzamelen van geld en goederen!

Kijk de uitzending van Nieuwlicht met Bettelies terug https://www.npostart.nl/nieuwlicht/24-03-2020/VPWON_1311038

En de uitzending van Nederland Zingt! waarin Neo laat zien wat de coronacrisis voor gevolgen heeft in Moerwijk https://www.npostart.nl/nederland-zingt-dichtbij/05-04-2020/VPWON_1312681

 

Sterk in Zuidwest bijeenkomst UITNODIGING

Namens Maarten Bakker Directeur van Theater en Filmhuis Dakota en vanuit de Moerwijk Coöperatie nodigen we je van harte uit voor de Sterk in Zuidwest bijeenkomst die maandag 11 november vanaf 18:00 uur daar plaats zal vinden

Want de komende jaren staat er veel te gebeuren in Den Haag Zuidwest. We hebben landelijke aandacht en ook de gemeente Den Haag zet met de Regio Deal stevig in op dit gebied van Den Haag.

Omdat kunst&cultuur belangrijk is voor de ontwikkeling van de stad hebben de culturele partners uit Escamp de handen ineen geslagen. We willen graag met veel mensen die in dit gebied wonen, werken of op andere manier een bijdrage leveren aan Zuidwest het gesprek aan gaan. Hoe kunnen we met elkaar Zuidwest sterker maken? Op maandag 11 november hebben we daarom vanaf 18.00 uur een inspiratieavond in Theater en Filmhuis Dakota dat midden in Zuidwest staat.

Met wat eten en drinken en inspirerende voorbeelden spreken wij graag met zo veel mogelijk mensen over de toekomst van Den Haag Zuidwest en hoe kunst en cultuur daar een bijdrage aan kunnen leveren.

Nodig vooral mensen uit je netwerk uit voor deze avond en kom!

Aanmelden kan via: https://www.theaterdakota.nl/event/sterk-in-zuidwest/

De avond is GRATIS en iedereen is welkom.

Omdat je wellicht in meerdere netwerken zit kan je deze uitnodiging meerdere malen ontvangen. Als dat het geval is moet je natuurlijk zeker komen!

We hopen je dan te zien.

Namens alle partners van het Escamp overleg

Groeten,

Maarten Bakker

Maarten Bakker | Directeur | Theater Dakota | Zuidlarenstraat 57 | 2545 VP Den Haag | www.theaterdakota.nl

Over de Moerwijk Coöperatie 
De Moerwijk Coöperatie is een coöperatieve Bewonersorganisatie, Bewonersbedrijf en Bewonersplatform in 1 en is opgezet om gaten van verschillende (geld)stromen die uit de wijk weglekken te dichten: dus uitgaan van de kracht die in Moerwijk zelf zit.

Sluit je als Moerwijker aan! Word lid!

Lees meer>>

Moerwijkers werken zelf ideeën uit om wijk te verduurzamen

Buurtteam Energierijk Moerwijk bracht tijdens de buurtbijeenkomst Energierijk Moerwijk op maandag 4 november hun buurtgenoten bij elkaar. Tijdens deze bijeenkomst over de energietransitie gingen bewoners aan de slag met diverse onderwerpen, zoals een plan voor groene balkons, koken op inductie of het aanpakken van de schimmelproblemen waar de wijk mee kampt.

Buurtbewoners werkten tijdens de door Energierijk Moerwijk en Duurzaam Den Haag georganiseerde bijeenkomst hun ideeën uit tot acties. Een greep uit deze acties is het zelf opleiden van vocht- en schimmelcoaches, het opzetten van vergroeningsacties voor portiekflats of mensen laten ervaren hoe makkelijk het is om op inductie te koken om zo hun vooroordelen weg te nemen.

Uiterlijk in 2021 moet Den Haag voor elke wijk aangeven welke keuzes gemaakt worden voor de warmtevoorziening van de toekomst en wordt besloten hoe de energietransitie in de buurten er uit gaat zien. Woningen moeten verduurzamen in de overgang naar een aardgasvrije en CO₂-neutrale toekomst. Voor Moerwijk gaat het om ruim 20.000 inwoners, waarvan veel mensen huren van de sociale woningbouwcorporaties.

Al ruim anderhalf jaar komt het buurtteam Energierijk Moerwijk maandelijks bij elkaar om activiteiten te organiseren en te ondersteunen die de buurt groener maken en die de bewoners voorbereiden op een aardgasvrije buurt. Samen met Duurzaam Den Haag is er een pilot plafondverwarming bij Team Heeswijk geweest en is de Moerwijk Coöperatie opgericht. Deze acties vinden hun oorsprong in de grote wijkbijeenkomst Energierijk Moerwijk op 5 november 2018. Hier werden bewoners gevraagd naar hun ideeën voor een mooiere buurt. Veel van deze ideeën zijn dus inmiddels gerealiseerd!

Johan Apeldoorn, lid van buurtteam Energierijk Moerwijk en bestuurslid van de Moerwijk Coöperatie: ‘Het was een ontzettend mooie avond. Ik heb heel veel verschillende ideeën gehoord waar we echt wat mee kunnen en die een positieve invloed op de wijk gaan hebben. We kunnen niet wachten om ermee aan de slag te gaan!’

Deelnemers waren na afloop erg te spreken over de bijeenkomst: ‘Er was heel veel energie, mensen waren optimistisch, maar ook realistisch. Het gevoel dat het anders kan en dat we zelf verandering teweeg kunnen brengen overheerste.’ .

Lennart van der Linde, projectleider bij Duurzaam Den Haag en buurtman in Moerwijk-Oost: ‘Het was een mooie, levendige avond met veel concrete voorstellen voor een duurzamer Moerwijk. Het buurtteam gaat de komende maanden aan de slag met de uitwerking. En het buurtteam is heel blij met de versterking van een paar nieuwe actieve buurtbewoners!

Nieuwe Energie en Groen in de Buurt
Moerwijk-Oost is een van de drie buurten waar stichting Duurzaam Den Haag aan het project Nieuwe Energie en Groen in de Buurt werkt. De stichting ondersteunt een team van bewoners (in deze buurt is dat Energierijk Moerwijk), dat werkt aan een wijkplan om hun buurt aardgasvrij en groen te maken met de wensen en behoeften van de buurtbewoners als uitgangspunt.

Over de Moerwijk Coöperatie
De Moerwijk Coöperatie is een coöperatieve Bewonersorganisatie, Bewonersbedrijf en Bewonersplatform in 1 en is opgezet om gaten van verschillende (geld)stromen die uit de wijk weglekken te dichten: dus uitgaan van de kracht die in Moerwijk zelf zit.

Welke Haagse wethouder moet je nu voor wat hebben? Een overzicht

Het is een turbulente tijd binnen de Gemeente Den Haag en voor ons als stad. Na het vertrek van de wethouders Richard de Mos, Rachid Guernaoui en nu ook burgemeester Pauline Krikke rijst de vraag al snel: Welke Haagse wethouder moet je nu voor wat hebben?

Hierbij het overzicht.

Johan Remkes is nu waarnemend burgemeester  en neemt na het aftreden van Pauline Krikke als burgemeester tijdelijk haar taken over.

Wethouder Boudewijn Revis heeft nu naast Stadsontwikkeling en Wonen ook Financiën in zijn portefeuille

Wethouder Kavita Parbhudayal is verantwoordelijk voor Zorg, Jeugd, Volksgezondheid en heeft nu ook Sport, dat voorheen in de portefeuille van De Mos zat, toebedeeld gekregen.

Wethouder Saskia Bruines is verantwoordelijk voor Onderwijs, Economie en Internationaal.

Wethouder Robert van Asten is verantwoordelijk voor Mobiliteit, Cultuur en Strategie. En Buitenruimte erbij gekregen

Wethouder Bert van Alphen is verantwoordelijk voor Armoedebestrijding en Maatschappelijke opvang, een heeft daar nu Integratie en stadsdelen bijgekregen.

Wethouder Liesbeth van Tongeren blijft wethouder van Duurzaamheid en Energietransitie.

Zie voor meer achtergrond info de website van het AD/Haagsche Courant en/of Omroep West

Het Haagse college is gevallen. Wat nu?!

Het college van de gemeente Den Haag is gevallen. Coalitiepartijen VVD, D66 en GroenLinks hebben totaal geen vertrouwen meer in de grootste partij Groep de Mos omdat wethouders Richard de Mos, Rachid Guernaoui en raadslid Nino Davituliani verwikkeld zijn in een corruptiezaak.

Ter verduidelijking: De gemeenteraad vormt samen met het college van Burgemeester en Wethouder het dagelijks bestuur van een gemeente.

Wat gebeurt er dan wanneer het college valt? Hoe nu verder?
De overige drie partijen kunnen nu verder gaan als minderheidscoalitie. Ze hebben samen maar 18 zetels van de 45 zetels in de raad. Bij elk voorstel hebben zij dus de steun nodig van oppositiepartijen, en dat kan erg lastig zijn. De grootste oppositiepartijen zijn CDA, PvdA en Haagse Stadspartij met elk drie zetels.

Een andere optie is dat er een nieuw college komt. Als bijvoorbeeld CDA en PvdA zich willen aansluiten bij VVD, D66 en GroenLinks is er weer een meerderheidsbestuur. CDA en PvdA zaten ook in het vorige bestuur, dus dit is geen vreemde optie.

Het kan ook nog voorkomen dat het hele college wordt ontbonden en de burgemeester ervoor kiest de gemeente te besturen zonder wethouders. Natuurlijk gaat ze dan wel op zoek naar nieuwe wethouders.

Het is voor ons dus nog even afwachten wat er nu verder gaat gebeuren. En wat de consequenties zijn voor de plannen van de Moerwijk Coöperatie.

Want dat we samen met de wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui iets moois voor en in Moerwijk aan het optuigen waren, is een ding wat zeker is.

Hopelijk kunnen die plannen met een nieuw college gewoon doorgang vinden.

PS
Het AD weet gelukkig te melden dat de coalitiepartijen in gesprek willen gaan met de gemeenteraad op zoek naar een nieuwe meerderheidscollege.

PPS
Inmiddels is bekend hoe de portefeuille van de weggevallen wethouders over de overige zittende wethouders verdeeld worden

Kerkasiel afgesloten met een lach

Na 96 dagen is het kerkasiel voor de familie Tamrazyan voorbij. De familie is opgelucht, maar er is ook enige onzekerheid.
Kerkasiel in Bethelkapel afgesloten met een lach Den Haag Neo de Bono Bettelies Westerbeek AD.nl
De Protestantse Kerk in Den Haag besloot tot beëindiging van de non-stop kerkdienst in de Bethelkapel, nadat regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie dinsdagavond laat tot overeenstemming kwamen over een nieuw kinderpardon. Kinderen van afgewezen asielzoekers die langer dan vijf jaar in Nederland wonen, maken nu meer kans om hier alsnog te mogen blijven.

Het gezin Tamrazyan zat gespannen voor de televisie toen het nieuws bekend werd gemaakt, vertelt oudste dochter Hayarpi (21). Hoe ze reageerden toen de kogel door de kerk was? ,,Vol ongeloof. We hadden echt zoiets van ‘oké, wat nu?’ Het is namelijk zeker dat hun zaak nogmaals wordt beoordeeld, maar wat de uitkomst is weten ze niet. Dat ze onder de nieuwe regeling vallen hebben de organisatoren wel bevestigd gekregen van diverse Tweede Kamerleden. De familieleden zelf maken echter nog geen concrete plannen. Hayarpi geeft toe dat ze zelfs nog niet heeft nagedacht over wat het eerste is dat ze gaat doen zodra ze de kerk uitstapt. Haar broertje Warduhi (19) wel. ,,Hij is blij dat hij eindelijk weer kan voetballen. We hebben wel goede hoop dat we mogen blijven”, zegt ze.

Afgewezen
Het gezin Tamrazyan, bestaande uit vader, moeder en drie kinderen, kwam negen jaar geleden naar Nederland. Hun asielaanvraag werd na zes jaar afgewezen, waar ze tegen in beroep gingen. Toen de familie dreigde uitgezet te worden, zocht ze onderdak in een kerk in woonplaats Katwijk. Later ontvingen de familieleden kerkasiel in Den Haag. Dat begon op 26 oktober. In buurt- en kerkhuis Bethel werd een non-stopkerkdienst voor de familie gehouden, om de politie en andere overheidsinstellingen buiten de deur te houden. Tijdens een kerkdienst mogen zij namelijk een kerk niet binnengaan, stelt de Wet op het binnentreden.

De allerlaatste dienst in die reeks vond gisteren rond 13.30 uur plaats. Die dienst werd zeer goed bezocht. Een bezoeker had het over aantallen ‘waar de brandweer niet blij van zou worden’. De sfeer was feestelijk, maar volgens hem wel met een randje. ,,Iedereen beseft dat dit niet het eind van het probleem is, maar het begin van een discussie.”

Strenger
Daar is predikant Theo Hettema het mee eens. Hettema, ook de voorzitter van de Algemene Kerkenraad van de protestantse kerk in Den Haag, opende de
24-uurskerkdienst en sloot de laatste dienst af. “We hebben dan ook gebeden voor de mensen die niet zo’n geluk hebben als deze familie. Dat het kinderpardon is uitgebreid is een gul gebaar van de politiek. Maar hierna komt er een nieuwe regeling, die waarschijnlijk strenger wordt. De dienst is misschien afgelopen, maar het gesprek met de overheid hierover gaat door.”

Tijdens de persconferentie die volgde op de laatste dienst waren toch veel lachende gezichten te zien. Hettema sprak samen met PKN-secretaris René de Reuver en Hayarpi over de roerige afgelopen maanden. De dienst duurde 2306 uur, omgerekend rond de 96 dagen. In die tijd meldden zich bijna duizend voorgangers, die op vrijwillige basis naar Den Haag kwamen om een gedeelte van de dienst te leiden. Eerst nog vanuit Nederland, maar later ook van over de landsgrenzen uit onder meer de Verenigde Staten en verschillende Europese landen.

Nachtelijke uren
Hayarpi noemt in het bijzonder de Haagse vrijwilligers, die in het begin de dienst gaande hielden. ,,De nachtelijke uren werden toen vooral ingevuld door mensen uit Den Haag”, zegt ze. ,,Diensten die drie tot vier uur lang doorgingen, van bijvoorbeeld 2.00 uur tot 6.00 uur. Dat was zo bijzonder.’’

Ze uitte verder vooral haar dankbaarheid. ,,Ik wil politici bedanken dat ze een oplossing hebben gevonden. Ik bedank iedereen die heeft meegedaan aan de diensten. Maar ook mensen die thuis een kaarsje voor ons hebben aangestoken of die kaartjes hebben gestuurd.’’

Dank
Ook Hettema is vol dank ,,We hebben heel veel steun en aandacht gekregen. Nationaal en internationaal. Dat hielp ons volhouden.” In de laatste dienst las hij daarom een stuk voor over hoop. ,,We hebben de afgelopen maanden ondervonden dat je die altijd moet behouden.’’

Waar de familie Tamrazyan nu heen gaat is nog niet duidelijk. De familieleden blijven in ieder geval in de kerk totdat bekend wordt dat ze definitief mogen blijven. Over haar verblijf in Den Haag heeft Hayarpi in elk geval alleen maar goede woorden. ,,In de zomer fietsten we vaak met zijn allen van Katwijk naar Den Haag en weer terug”, zegt ze. ,,Dat deden we in de zomer. Dat waren lange tochten, maar zó leuk. Dan stopten we even in het Haagse Bos en gingen we picknicken.”

Hopeloos

De situatie van de familie Tamrazyan leek in eerste instantie hopeloos. Staatssecretaris Mark Harbers (VVD) bleef pleiten voor terugkeer van de familie, ondanks groeiende internationale media-aandacht. Volgens Hayarpi kwam het absolute dieptepunt rond kerst. Harbers zei toen dat de discretionaire bevoegdheid, het laatste redmiddel voor het gezin, niet werd ingezet. ,,Dat was een klap”, vertelt Hayarpi. ,,Kerst was voor ons altijd een feest, maar nu was het vooral heel jammer.’’ Het omslagpunt in de discussie was volgens predikant Hettema de steun van het landelijke CDA. Die partij begon twee weken geleden met een pleidooi voor het versoepelen van de regels rond kinderen in de asielprocedure. Politici van andere partijen reageerden gisteren echter ook verheugd op het nieuws. Zo gaf Jesse Klaver ‘een dik applaus’ aan de kerkdienst. Ook Martijn Balster (Haagse PvdA) was blij. ,,Den Haag heeft op een fantastische manier laten zien waar ze voor staat: vrede en kinderrechten.’’

Bundel gedichten na kerkasiel

Hayarpi Tamrazyan (21) brengt binnenkort haar eigen gedichtenbundel uit. De gedichten van de oudste dochter van het gezin dat tot gisteren kerk-asiel kreeg van buurt- en kerkhuis Bethel, gaan over onder meer het geloof en belevenissen van kinderen in asielzoekerscentra. Hayarpi schreef een gedeelte van de gedichten tijdens het kerkasiel, dat rond de 96 dagen duurde. Een voorproefje staat al op het blog van de vrouw en op de website van Stek Den Haag, een stichting die zwakkeren in de Haagse samenleving wil helpen.

Het kerkasiel van het gezin werd gisteren beëindigd, omdat de kinderen waarschijnlijk vallen onder de aangekondigde verruiming van het kinderpardon.

Bron: AD.nl

Van Edgar Neo naar Neo de Bono

Vandaag is het 7 januari en ben ik jarig. En dat vier ik vanavond op een bijzondere manier en een bijzondere plek. Namelijk als ik voorga tijdens het kerkasiel wat nu in de Bethelkapel plaatsvindt.

Het kerkasiel is een doorlopende kerkdienst, in buurt-en-kerkhuis Bethel (voorheen de Bethelkapel NIET de Bethelkerk!) voor de Armeense familie Tamrazyan. En daar kunnen we veel hulp bij gebruiken.Die doorlopende dienst zorgt ervoor dat de Protestantse Kerk Den Haag kerkasiel verleent aan de familie, die al negen jaar in Nederland woont, twee keer toestemming kreeg van de rechter om hier te blijven en – na het laatste hoger beroep door de Nederlandse staat – toch weg moet. Ook voor het kinderpardon zijn ze afgewezen – ook al wonen de kinderen al langer dan vijf jaar in Nederland.

Het kerkasiel is een pauzeknop waarmee we de familie even rust geven en de politiek uitnodigen om in gesprek te gaan over het lot van Hayarpi en haar broertje en zusje en over het effect van het kinderpardon, wat nu aan slechts 10% van de kinderen toegekend wordt.

Van Edgar Neo naar Neo de Bono
Als het toch over het kinderpardon gaat.. Wellicht krijg ik ook een soort van kinderpardon. Niet zozeer of ik er mag zijn hier maar of ik mag zijn wie ik ben. Met een naam die bij me past of eigenlijk die me door God me op mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostella gegeven is.

Een van de belangrijkste dingen is het feit dat het me na jaren van proberen het me eindelijk lijkt te gaan lukken om van mijn door mijn biologische vader gegeven voornaam en achternaam af te komen (mensen die me kennen en/of volgen weten wat daar de achtergrond van is. Lang verhaal kort een zeer vervelende jeugd).

Een nieuw jaar.. nieuwe ronde, nieuwe kansen
Het is nog maar een paar dagen geleden dat we het nieuwe jaar ingeluid hebben. En zoals het altijd met een nieuw jaar gaat, maken we vaak grootse plannen waar meestal niets van terecht komt. We willen het beste bereiken op de beste manier. Maar we vergeten dat de omstandigheden sterk kunnen veranderen. Dan lopen al onze plannen mis.

Persoonlijk moet ik eerlijk bekennen dat alle grootse plannen in mijn leven mislukt zijn. Het beetje succes heb ik vooral te danken aan wat mij toeviel, niet als een lot uit de loterij, maar door een samenhang van omstandigheden en relaties. Het succes kwam als het ware op me af, ik  had het geluk het te herkennen en maakte dankbaar gebruik van het moment.

Van geslaagde ondernemers  die ik spreek hoor ik vaak dat we te weinig rekening houden met wat ons toevalt en dat we meestal te verstandelijk te werk gaan. Zo sprak ik laatst een succesvolle internetondernemer en vroeg hem hoe hij erin geslaagd was een dergelijk onderneming op te zetten. Het antwoord was simpel. Hij hoorde iemand iets delen over diens online frustratie en luisterde met belangstelling. Hij kreeg een ingeving, sprak erover met een collega ondernemer en die werd net zo enthousiast. En samen maakten ze er een daverend succes van.

Ik weet dat succesvolle plannen heel vaak door toeval tot stand komen, maar dan moeten we daarvoor openstaan en ons niet laten beperken door het rationele denken. Ons verstand is op zichzelf niet zaligmakend voor het realiseren van onze plannen. Ons leven is als een ijsberg waarvan we maar 10% kunnen zien, 30% vaag zichtbaar is en 60% zelfs volledig onzichtbaar. De Titanic hield geen rekening met deze onderkant van de ijsberg en ging ten onder.

Grootse plannen, die geen rekening houden met de onzichtbare binnenkant van ons leven, blijken het niet te halen. De zintuiglijke buitenkant van ons leven samen met ons verstandelijk inzicht geven maar een beperkt zicht op de mogelijkheden die het leven ons te bieden heeft.

Onze spirituele kracht blijft zintuiglijk en verstandelijk onzichtbaar maar blijkt wel effectief te werken. Het is het gebied van onze diepste verlangens en verwondering voor nieuwe inzichten dat ons in beweging brengt.

UPDATE
Tijdens het bladeren door mijn digitale archief op zoek naar mijn eigen ‘ijsbergen’ stuitte ik op een interview met mij op Nieuw W!J. Wat op hoofdlijnen verrassend actueel blijkt. Weliswaar woon ik niet meer in de Bethelkapel (maar vanwege mijn betrokkenheid bij Geloven in Moerwijk in een huis in Moerwijk) en is het project ‘Werken aan werk’ met Soco Soco en de Moerwijk Coöperatie nu pas gerealiseerd. Maar toch.. Soms duurt het even voordat je kansen daadwerkelijk kunt benutten ;-)

Ik lees graag je reactie op dit artikel..

“Het leven als geschenk probeer ik met anderen te delen”

“Ik droom van een Nieuw WIJ. Van rijk worden door liefde, in een economie van jij-blij-ik-blij.” Aldus Edgar Neo: een zweverige fantast voor sommigen, een hartelijke realist voor anderen. Wie zijn naam googlet, stuit op typeringen als ‘internetmiljonair’ en ‘duurzaam pionier’. Een gesprek met een markant gemeenschapsdenker en doener.

Als een van de eerste internetadviseurs en -ondernemers verdiende hij miljoenen. Toch ervoer Edgar Neo (37) armoede. “Ik voelde me pas rijk, toen ik m’n vermogen begon te investeren in projecten waar iets duurzaams van uitgaat.” Hij bedacht en begeleidde zo’n honderdvijftig initiatieven voor kwetsbare mensen en natuur. Met Lotsov en 4Credits hielp Neo ism Qredits jongeren met een microkrediet de arbeidsmarkt op. Met The HUB bouwde hij mee aan een fysiek sociaal netwerk voor duurzame ondernemers. En HEARTcore.cc gaf duurzame ondernemers met kansrijke ideeën een financiële injectie.

Ondernemer Edgar kwam door zijn toenemende inspanningen steeds meer bekend te staan als ‘de moderne Franciscus van Assisi’: een imago dat hij waardeerde maar afdeed als waanzin. “In de voetstappen van Franciscus treden? Ik zou dan met al mijn projecten moeten stoppen en mijn kapitaal moeten wegschenken. Haha! Nobel misschien, maar niets voor mij.” Toch was het laatste woord daarover nog niet gezegd.

Oorverdovend harde stilte
Neo’s ambities kostten hem een burn-out, en nog een. “Het regisseren van projecten, met al het bijkomende financiële regelgedoe, begon mij te vermoeien en te irriteren. Maar het geloof in mijn ideaal – geluk geven en door (laten) geven – werd steeds groter. Ik zocht dus naar een manier om vanuit iets kleiners, kleinschaligers aan iets groots te werken.” Na het lezen van managementboek Semco Stijl en een goed gesprek met duurzaam investeerder en ondernemer Eckart Wintzen, besloot Neo al zijn bedrijven uit handen te geven. Het maakte zijn toekomstplan niet bepaald zekerder. Voordat hij z’n leven radicaal zou veranderen, moest hij op ingrijpende wijze met zichzelf geconfronteerd worden.

Eerst werd Neo flink beproefd. “Ik ben een paar keer in de bajes gezet. Waarom? Omdat er, zonder dat ik het wist, iemand met misbruik van mijn persoonsgegevens jarenlang zwartgereden heeft. Ik bleek slachtoffer van identiteitsfraude.” Die ‘woestijnperiode’ in de gevangenis schonk Neo een “spoedcursus leven in gemeenschap: soms moet je zelf eerst afgebroken worden voordat je aan iets nieuws kunt aan bouwen.” Maar wat voor nieuws?

Er was blijkbaar nog een openbaring nodig. In 2010 bezocht Neo met een aantal vrienden van kerkgenootschap Crossroads een Taizéviering in de Kuip in Rotterdam. ‘Bij “geloof” kon ik me nooit veel voorstellen. Hier werd het tastbaar. Het enthousiasme van de Taizégangers, de sfeer, de liederen en hun blije gezichten: het stak mij aan en verwarmde mijn hart! Toen we met duizenden jongeren in dat grote Ahoy tegelijkertijd samen stil werden, ontbrandde er een vonk van – ja, hoe zal ik het noemen? – verlichting in mij. Het kwartje was gevallen; ik wist hoe ik verder moest. God had tot mij gesproken, met een stilte die in mijn ziel oorverdovend hard was binnengekomen.’ Miljonair Edgar Neo schonk zijn hele vermogen aan goede doelen, om mee te beginnen.

Rentmeesters
Hij haalt een boek tevoorschijn: Manager ontmoet monnik, een bundel met brieven tussen Puma-directeur Jochen Zeitz en Benedictijner monnik Anselm Grün. ‘De schrijvers pleiten hier voor een economie van duurzaamheid, voor gelijkere verdeling van de winst, voor een balans tussen persoonlijk gewin en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Die waarden hebben m’n ondernemerschap altijd al beïnvloed.’ Is Neo niet ook zelf meer op een monnik gaan lijken? Hij voorziet voornamelijk in zijn levensonderhoud door beloningen in ontvangst te nemen voor diensten die hij meestal kosteloos aanbiedt. Zijn motto: ‘jij blij, ik blij’. ‘Mijn grootste verdienste ligt in de hartelijkheid die ik ontvang voor de hartelijkheid die ik hoop te geven. Het leven als geschenk probeer ik dus met anderen te delen. Dat maakt me hemeltje rijk. Hoe blijer ik anderen kan maken, hoe blijer ik er zelf van word!’

Neo is sceptisch over het ‘nieuwe’ aan discussies en trends met betrekking tot duurzaamheid.‘Eeuwenlang hebben maatschappijen inspiratie gehaald uit spiritueel gedachtegoed over duurzaamheid en rechtvaardigheid. Denk aan de betekenis van het bijbelse woord ‘rentmeesterschap’: werk samen aan het mooier maken van de schepping, en laat haar mooier achter dan dat je haar hebt aangetroffen. Het kloosterleven is op dat ideaal geënt. Gelukkig worden we ons opnieuw bewust van het belang van rentmeesterschap.’

Avondje daten
De ondernemer en monnik in Neo lijken elkaar getroffen te hebben in een Haagse kerk. “Ik woon en werk tegenwoordig vanuit buurt- en kerkhuis ‘Bethel’. Dat woord betekent huis van God. Voor mij is een kerk in principe ook een thuis voor iedereen. Daarom probeer ik met tal van activiteiten de relaties tussen Hagenaars, niet uitsluitend buurtbewoners, te versterken. Laat de kerk een plek zijn waar mensen elkaars talenten ontdekken en delen! Dan kan een kerk gaan leven. Ik vind het mooi als ik met kennis, kunde, contacten en als kerk iemand met een idee verder kan helpen. Bijvoorbeeld met een avondje ‘daten met diepgang’, met een netwerkdag voor bedrijven die maatschappelijk verantwoord willen ondernemen, je kunt een symposium houden over de ‘deeleconomie’, een BuurtLab opzetten, ga zo door.

Een levendige kerk vermeerdert geluk en groeit. Het lijkt me raadzaam dat kerken, met name de krimpende, voortdurend nadenken over hun bestaansrecht. Waar dient een kerk voor, letterlijk en figuurlijk? Wanneer ben je kerk? Alleen maar bij een viering op zondag, of ook op andere momenten?”

Meerwaarde, geen winst
Om Neo’s polsen zwieren twee armbanden. Op het ene, bruine bandje staat duidelijk leesbaar: ‘Vrede en alle goeds’. Is iedere gemeenschap die goedheid en vrede uitdraagt een kerk volgens hem? Of moet er ook iets uitgesproken christelijks gebeuren, zoals een bijbelkring? Hij legt uit: “In Mattheus 18:20 zegt Jezus over kerk: ‘Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden’. Je kunt dus kerk zijn, door God met lofzangen te prijzen. Maar je bent net zo goed kerk als je doet wat Jezus vraagt in Mattheus 25:35 en verder: de hongerige voeden, de dorstige lessen, de vreemdeling opnemen, de naakte kleden, de zieken en gevangenen bezoeken. Want Jezus zei: ‘Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan’’. Het gaat er om dat we ons in elkaars waarde laten, en de vruchten van elkaars waardigheid, van onze talenten, plukken en delen. Dat geldt trouwens ook voor welvarende mensen. De winst van een kerk ligt niet in haar inkomen of materiële rijkdom. Onze meerwaarde ligt in het delen van onze talenten. Het maakt daarbij vanzelfsprekend niet uit of iemand zich moslim, katholiek, homo of anders noemt. De kerk van mijn dromen is als een… Nieuw W!J. Een Nieuw W!J van samen rijk worden door liefde, in een economie van jij-blij-ik-blij.”

Neo meent dat kerken telkens opnieuw moeten nagaan of zij Gods liefde wel tot uitdrukking brengen. Door te vragen om wijsheid van de Heilige Geest, maar ook door de Bijbel er eens op na te slaan: “Leer de bronteksten van de Bijbel begrijpen vanuit de culturele context waarin ze geschreven zijn. Wie dat doet, ontdekt geen verkeerd woord over homoseksuelen of over vrouwelijk leiderschap.”

Propaganda
Op Neo’s tweede armbandje staan de letters WWJD, gericht naar Edgar zelf. Het is een afkorting van ‘What Would Jesus Do’. De tekst werkt als een alarmbel die gaat rinkelen wanneer hij onrechtvaardigheid signaleert. Zoals laatst nog: “De overheid moedigt werklozen aan om als vrijwilliger de handen uit de mouwen te steken. Dat gaat natuurlijk gepaard met de nodige propaganda, want wie vrijwilliger wordt, zou zich ‘nuttig maken voor de participatiesamenleving’. Maar zien we de misleiding niet? Vrijwilligers worden betaald onder het minimumloon! Heeft niet iedereen recht op een basisinkomen?” What would Jesus do, vroeg hij zich af. “Hopelijk kan ik met m’n nieuwe project ‘Werk aan Werk’ binnenkort een grote groep vrijwilligers aan een betaalde baan helpen.