Good news! Fairphone 3 Is Not the Only Sustainable Phone On it’s Way

Fairphone 3 gets company from Teracube and Shift
Good news! Choosing a ‘fair’ smartphone will become a bit easier with 2 other phones on itś way. Teracube and Shift. On both more later on..

Although I’m a big supporter of the FairPhone concept (I am the owner of a FP1 and a FP2 and soon a FP3)

It all starts with a few questions you have to ask yourself and what price you are willing to pay for a fairer world..

Would you rather have a phone with four cameras and an ultrasonic fingerprint sensor, or a phone with an easily replaceable screen and battery?

What’s more important to you, a phone with a 108-megapixel experimental camera sensor, or one made with conflict-free materials, better labor standards, and readily available parts?

Their share is small, and mostly Euro-centric, but make no mistake: repairable smartphones like the Fairphone 3, available for pre-order now in Europe, are gathering steam and getting attention. Smartphones lack for truly exciting new features right now, and they are selling less because of it. Phones like the Fairphone 3 offer something truly new: longevity.

The Fairphone 3 is assembled out of easily removed modules, a case, and a battery, and all of these parts are available for sale, directly from Fairphone. Its screen and battery modules can be replaced by nearly anyone with the time and inclination (we’ll have a teardown, guides, and likely parts for this device, as soon as possible). The phone is made from what the company claims are fair materials, and 80% of them are recycled. The phones are assembled by workers paid bonuses based on social goals, not units shipped.

The specs are pretty comparable to a Google Pixel 3a XL and other mid-tier phones, and it ships with Android 9 pre-installed, with a 10 upgrade likely to follow soon after. The phone has both a microSD slot for storage expansion, and a headphone jack. Fairphone encourages and enables recycling, and doesn’t ship cables, chargers, and headphones you already have six of. But it does ship with the only screwdriver you’ll need to fix it, in the box.

They’re just trying to break our U.S.-based hearts, it seems. While the phone will work readily in most European countries, and likely many spots around the world, the Fairphone won’t work with 4G/LTE bands in the U.S.Comparing the network bands on the Fairphone 3 page with PhoneArena’s handy cheat sheet, it looks like T-Mobile would be the best network for consistent 3G, with AT&T a close runner-up (as is the case with most international phones). But 3G support is falling off fast among carriers, even T-Mobile. Unless they’re planning an overseas move, U.S. admirers of the Fairphone 3 are better off waiting for a U.S. release (if it ever comes).

Teracube
For U.S. folks looking for something similar, the Teracube is worth watching. It’s not released yet, and it’s going to launch with a Kickstarter, so a serious caveat emptor applies here, as with any crowdfunded, in-development product. But we’re intrigued to see the Teracube launching with an uncommon feature: a four-year warranty, one that includes a battery replacement midway through, parts, labor, and shipping included.

Presuming that a four-year warranty also means four years of security and software updates, that’s a modest but notable promise to buyers. We don’t have much more in details, but the pre-launch promo page makes clear that Teracube’s aim is to make people hold onto their phones longer than is typical.

Shift
Fairphone isn’t the only smartphone maker focused on repairability. German manufacturer Shift makes phones that are modular, repairable, made with a mind toward ethical and sustainable materials, and with repair guides available from Shift itself. Buying a phone from Shift includes a deposit, which you get back when you return the phone for either recycling or upgrade. Here’s one additional bit iFixit fans might find appealing: disassembling or rooting your Shift phone explicitly does not void the company’s warranty. You can read more about Shift’s founders and philosophy in an English-language profile in DW (which also features Fairphone’s founder).

Regrettably, the Shift, like the Fairphone, is a device suited to European cellular networks. We couldn’t find evidence on the web of people reliably using a Shiftphone on a U.S. carrier. But it’s heartening to see Shift, Fairphone, and Teracube openly appealing to customers with modern thinking: buy better, not more often.

Source: iFixit.com

Leef, Eet en Deeldiner in Moerwijk

De zomervakantie is voorbij en dus gaan we weer van start met de WEKELIJKSE Leef, Eet & DeelDiners Bij Betje op de Betje Wolffstraat 181, Moerwijk in Den Haag

Over het Leef, Eet & DeelDiner Bij Betje
Goed gezelschap, een zinnig gesprek en lekker eten, dat zijn de ingrediënten van het Leef, Eet, Deel Diner!

We delen niet alleen het eten maar ook iets van ons leven in Moerwijk. Wat heeft je verrast? Waar ben je dankbaar voor? Waar geloof jij in of geeft je hoop? Waar kun je je met verstand niet bij? Op welke vraag zoek jij nog steeds een antwoord? Of welke levensles zou je willen delen?  

Ongedwongen, relaxed en met diepgang, samen, aan tafel.
Want aan tafel heb je de beste gesprekken. De avond sluiten we af met het luisteren naar een lied, tekst of gedicht en het aansteken van een kaarsje.

Inloop vanaf 17:00 en rond 18:00 gaan we aan tafel.
De maaltijd en een avond gezelligheid kost €3,00

Zie voor meer info: https://geloveninmoerwijk.nl/leef-eet-deel-diner-bij-betje/

Opgeven of meer informatie: welkom@geloveninmoerwijk.nl of bel met 070 – 221 211 3. Maar je kunt ook even Bij Betje binnenlopen en je daar opgeven

 

#Democratiefestival: ‘spannend experiment’ of duur ambtenarenfeestje?

Je kunt er in de zweefmolen en dansen op een strandje aan de Waal, maar ook discussiëren over kernenergie en in gesprek met politici over het vertrouwen in de overheid. Vrijdag en zaterdag staat Nijmegen in het teken van het eerste Democratiefestival in Nederland.

“Dit brengt mensen en democratie heel dicht bij elkaar, op een heel laagdrempelige manier”, vindt Minister Ollongren van Binnenlandse Zaken. Maar er is ook kritiek: het festival zou met bijna een miljoen euro te duur zijn en de opkomst te laag.

De organisatie van het Democratiefestival, dat gratis toegankelijk is, is in handen van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en het ministerie van Binnenlandse Zaken. Volgens hen zijn bijna alle kaarten voor het festival vergeven. Er is plek voor maximaal 5000 bezoekers per dag, vandaag waren er om 19.00 uur bijna 3000 bezoekers op het festivalterrein, laat een woordvoerder van het ministerie weten.

De kritiek op het evenement is vooral dat er alleen bestuurders, politici en ambtenaren op zouden afkomen en geen ‘gewone’ burgers, terwijl dat wel de bedoeling was. Volgens critici is dat het subsidiegeld niet waard.

Het politieke spectrum is in ieder geval ruim vertegenwoordigd”, zegt minister Ollongren hierover. “Maar behalve politieke partijen lopen hier ook maatschappelijke organisaties rond. En ik hoop gewoon dat er veel verschillende mensen zijn.”

Het Ministerie van Binnenlandse Zaken trok zo’n 750.000 euro uit voor het festival, de provincie Gelderland droeg 150.000 euro bij. “Als je het nooit doet, weet je ook niet of het lukt en of het gaat groeien”, aldus Ollongren, die het festival na afloop gaat evalueren om te kijken of het jaarlijks kan terugkeren. “Het is wel de bedoeling dat het festival, als we doorgaan, groter wordt en dat er ook andere partijen bij betrokken worden. Uiteindelijk zou het zichzelf moeten kunnen bedruipen.”

Festival op vakantie-eiland
Het idee voor het Democratiefestival is afgekeken van het succesvolle Deense Folkemødet, dat ‘openbare vergadering’ betekent. Dat vierdaagse festival wordt sinds 2011 in juni georganiseerd op het eiland Bornholm in de Oostzee. De editie van dit jaar trok zo’n 50.000 bezoekers.

“Dat is erg veel voor een klein eilandje met 40.000 inwoners”, zegt Scandinavië-correspondent Roelien Créton. “Er komen veel mensen op af omdat Folkemødet een hoog festivalgehalte heeft en wordt gehouden op een vakantie-eiland. Maar ook omdat burgers het leuk vinden om dicht bij politici te komen, dicht bij de mensen die belangrijke besluiten nemen. In Scandinavië is de maatschappelijke betrokkenheid sowieso erg hoog.”

‘Spannend experiment’
Of we het Democratiefestival volgend jaar terugzien in Nederland, is dus nog onduidelijk. Premier Rutte noemde het festival vanmiddag in ieder geval een “spannend experiment”. Met de “lacherige commentaren” die hij hier en daar zag, is hij het niet eens.

“We zien in de wereld dat democratie, vrijheid, mensenrechten en onafhankelijke rechters geen gegeven zijn. Ik ben er trots op dat ik in een land leef waar we dat wél hebben. En dan vind ik dat je met elkaar wegen moet zoeken om daar met een zekere regelmaat bij stil te staan.” Volgens Rutte moeten we nog zien of het Democratiefestival dé manier is. “Ik ben benieuwd wat eruit komt.”

Is het #Democratiefestival een ‘spannend experiment’ of een duur ambtenarenfeestje? Wat vind jij?

Fairphone 3! The phone that dares to be fair #daretocare

Fairphone 3! The phone that dares to be fair
The Fairphone 3 is made with care for people and planet. It’s got everything you’d expect from a great phone — and so much more. Comes with stock(!) Google Android 9.0 Pie

The Fairphone series is pretty much the only major choice if you’re looking for an ethically produced smartphone. 2017’s
Fairphone 2 even delivered a modular design to make it easier to repair, allowing you to extend the life of the phone.

Now, the social enterprise is back with the Fairphone 3 — so what’s changed in the two years since the last phone’s release?

The Fairphone 3 sticks to the same modular design and ethical production ethos as the previous model. In the case of the former, the phone is made up of six modular parts which can be swapped out to facilitate repairs. The team is taking things a step further too, saying it will sell modular earphones as an accessory that you can repair.

Pre-order Fairphone 3 2019 via Neo's Blog

 

 

 

 

Fairphone adds that the new smartphone uses “responsibly sourced and conflict-free tin and tungsten, recycled copper and plastics, and sources fair trade gold.” It’s also confirmed plans to set up an initiative to better source cobalt.

The Fairphone team says it’s also better supporting recycling initiatives with the new phone, supporting collection programs in countries like Ghana, for one. Additionally, it will reward buyers for using the official recycling program to trade in their old phones (€20 for any phone and €40 for a Fairphone or Fairphone 2).

The team behind the new phone says it’s also working with final assembly partner Arima to pay bonuses to workers “with the aim to bridge the gap between minimum and living wages in the factory.”

What about the Fairphone 3 as a phone?
If there’s one bad thing about the Fairphone series, it’s that the device family is pretty middle-of-the-road when it comes to horsepower. This still seems to be the case on paper, as it’s offering a lower mid-range Snapdragon 632 processor 4GB of RAM, and 64GB of expandable storage.

The RAM and storage is very solid for a mid-range phone (or even a flagship phone in 2017), but the Snapdragon 632’s GPU is derived from the older Snapdragon 625 chipset. Nevertheless, the octa-core CPU (four Cortex-A73 and four Cortex-A53) should deliver nippy everyday performance in theory.

The new phone also sports a 5.7-inch FHD+ screen (18:9, Gorilla Glass 5), 12MP rear camera with dual-pixel autofocus (no dual camera setup here), an 8MP selfie camera, and a 3,000mAh removable battery with unspecified fast charging. Other notable specs include dual nano-SIM slots, 3.5mm port, Android Pie, NFC, and an included bumper case.

Do you take a manufacturer’s environmental record into account you don’t have a better choice if you’re looking for an ethically produced smartphone

If you dare to care pre-order the Fairphone 3 & become part of the story
Pre-order Fairphone 3 2019 via Neo's Blog

 

 

 

 

 

Specs of the Fairphone 3
Specs Fairphone 3 via Neo's Blog en Belsimpel

In Dutch

Over Fairphone 3
Fairphone is een Nederlandse telefoonfabrikant die zich inzet voor het produceren van duurzame en eerlijke telefoons. In augustus 2019 komen zij alweer met de derde generatie, namelijk de Fairphone 3, een smartphone dat zich, net als zijn voorgangers, onderscheidt op het gebied van duurzaamheid.

Doordat het toestel modulair is, zijn veel losse onderdelen vervangbaar, wat weer bijdraagt aan de duurzaamheid van de Fairphone. Het toestel wordt geleverd met een prima camera, een accu die dankzij Quick Charge snel op te laden is en een scherm van 5.65 inch. Daarnaast wordt het geleverd met Android 9.0 Pie, zodat je direct met je toestel aan de gang kunt.

Over Fairphone
Het Nederlandse bedrijf Fairphone is in 2010 opgericht en wil een smartphone produceren die zo eerlijk mogelijk geproduceerd is. Zo wordt er gekeken waar de grondstoffen voor de toestellen vandaan komen: zijn ze duurzaam, uit welke landen zijn ze gehaald en hoe zijn de condities voor de personen die de grondstoffen moeten verwerken?

Fairphone focust zich voornamelijk op milieu en duurzaamheid en dat blijkt uit de toestellen die ze geleverd hebben. In 2013 verscheen de eerste Fairphone en twee jaar later brachten ze de tweede aan het licht. Nu is de Fairphone 3 aan de beurt in de kleur Dark Translucent, waar de focus van Fairphone weer duidelijk naar voren komt.

Focus op de duurzaamheid
Dat Fairphone zich weer focust op het milieu, blijkt onder andere uit de materialen die gebruikt zijn. De helft van het gebruikte plastic is gerecycled en alle materialen zijn uit conflictvrije gebieden gehaald. Het toestel is bovendien TCO-gecertificeerd, een label voor duurzame IT-producten.

Modulariteit
De duurzame smartphone is modulair, wat betekent dat het uit verschillende losse onderdelen bestaat die uit elkaar te halen zijn. Deze modules zijn makkelijk te vervangen, zodat je niet direct een nieuw toestel hoeft te kopen wanneer één van de onderdelen niet meer volstaat. Dit heeft weer te maken met de gedachte van het bedrijf, dat je hierdoor veel langer met je toestel kunt doen en deze dus veel minder snel wegdoet.

Dit geldt bijvoorbeeld voor je scherm, je camera of je accu. De achterkant van het toestel is een beetje doorzichtig, waardoor je de verschillende modules kunt zien zitten. Dit weerspiegelt weer met de transparante gedachtegang van Fairphone zelf!

Camera aan voor- en achterzijde
Aan de voorzijde bevindt zich een 8-megapixelcamera, waarmee je leuke selfies kunt maken of mee kunt videobellen. Aan de achterzijde vind je een camera met een resolutie van 12 megapixels waarmee je prima foto’s schiet. Bovendien kun je hiermee 4K-videos opnemen.

64GB opslag met uitbreidingsmogelijkheid
Bang dat je toestel te snel vol komt te zitten, hoef je met de Fairphone 3 niet te zijn. De smartphone wordt namelijk geleverd met 64GB geheugen, zodat je genoeg ruimte hebt voor al je foto’s en filmpjes. Mocht dat niet het geval zijn, dan is er ook nog ruimte voor een geheugenkaartje.

Mogelijkheid voor dual sim
Als je op twee nummers tegelijk bereikbaar wilt zijn, kun je ook kiezen voor deze Fairphone. Er is namelijk ruimte voor een tweede simkaart, naast de geheugenkaart. Dit is erg handig voor als je werk en privé gescheiden wilt houden!

Quickcharge en vervangbare accu
Ook de accu van het toestel is vervangbaar. Deze heeft een capaciteit van 3060 mAh, waarmee je het bij normaal gebruik prima een dag volhoudt zonder oplader. Is hij wel leeg, dan is je Fairphone dankzij Quick Charge-technologie weer in een mum van tijd opgeladen!

Android 9.0
De Fairphone 3 wordt geleverd met de gebruiksvriendelijke software van Google, Android 9.0 Pie. Hierdoor kun je gebruik maken van de Google-diensten zoals Gmail, Google Drive en Google Maps. Bovendien kun je je telefoon inrichten zoals je zelf wilt, bijvoorbeeld door leuke apps en games te downloaden uit de Google Play Store

Pre-order de Fairphone 3Pre-order de Fairphone 3. De smartphone die eerlijk durft te zijn via Neo's Blog

Nadia Bolz-Weber op Graceland Festival 2019

Zoals jullie wellicht inmiddels wel weten ben ik op Graceland Festival en zoals jullie misschien ook wel weten ben ik naast Shane Claiborne een groot fan van Nadia Bolz-Weber.

Hieronder een kort verslag over dit festival en ‘lecture’ van deze ‘sarcastic Lutheran’

Nadia Bolz-Weber: ‘Jezus kende geen ‘zij’, alleen ‘wij’’
Helder, humoristisch en een tikkeltje ruw – dat kenmerkt voorganger Nadia Bolz-Weber. Zaterdag sprak ze op het Graceland Festival over Jezus – en ging ze Pokémons vangen.

Vierhouten
‘Speelt iemand van jullie Pokémon Go?’ Nadia Bolz-Weber, evangelisch-luthers dominee uit de Verenigde Staten, speelt dat spel, gerelateerd aan de animatieserie voor kinderen. Samen met onder anderen haar moeder van 76. ‘Straks is er een Pokémon Go-event. Dat kun je niet alleen doen. Dus wil iemand met me spelen?’. Behalve een – blijkbaar – bloedfanatiek speler van Pokémon Go, is Bolz-Weber vooral spreker en voorganger. Ze valt op vanwege haar tattoo’s en rake taal – soms een tikje grof. In de VS baarde ze opzien door een inzamelingsactie te beginnen van ‘zuiverheidsringen’ – ringen die jonge vrouwen moeten stimuleren zich aan een strikte seksuele moraal te houden. Ze liet de ringen omsmelten en een kunstenaar maakte er vervolgens een vulva van.

De controversiële en populaire dominee was zaterdag voor het eerst in Nederland. Ze sprak op het Graceland Festival in Vierhouten. En aan het eind van haar verhaal vond ze zowaar drie mensen die met haar Pokémon Go wilden spelen.

Jezus en Che
Het is moeilijk om je tegenwoordig christen te noemen, begint Bolz-Weber haar verhaal. Waarom? ‘Miljoenen christenen stemden op een racist die vrouwen haat’, legt ze uit, verwijzend naar Donald Trump. Met die mensen kan ze zich niet verenigen. Haar verhaal draait om haar religieuze biografie. Oorspronkelijk wilde ze een ander verhaal vertellen, maar na een gesprek dat ze vlak voor haar optreden had, gooide ze haar plannen om. Nu begint ze in de baarmoeder van haar moeder en eindigt ze bij haar vijftigjarige huidige zelf. Op diverse leeftijden bekijkt ze zichzelf en telkens sluit ze zingend af.

Ze ziet de negentienjarige Nadia Bolz-Weber: ‘Mijn helden waren toen: op de eerste plaats Jezus en op de tweede plaats Che Guevara. Ik hield nog steeds van Jezus, ook al was ik verbannen uit zijn kerk.’ Als twintiger was ze alcoholverslaafd en werkte ze als Ze gebruikt veel in humor verpakte statements, waarin ze niet alleen ‘rechts’ bekritiseert, maar ook haar eigen progressieve, feministische wereldje een spiegel voorhoudt. Telkens echter komt Bolz-Weber terug bij Jezus: ‘Ik hou van Jezus om hoe slecht Hij was in het uitkiezen van zijn vrienden. Misschien was ik in die tijd ook wel z’n vriend geweest. De langste vrouw die Hij ooit had gezien.’

Tijdens haar verhaal begint het flink te regenen op Graceland. Eerder op de dag liep Bolz-Weber al rond op het festival, liet ze op Twitter weten: ‘Ik ben op een progressief christelijk festival buiten Amsterdam op de locatie van een retraitecentrum dat vroeger eigendom was van de Communistische Partij.’

De festivallocatie, De Paasheuvel, behoorde ooit toe aan de socialistische Arbeiders Jeugd Centrale. Naar Amerikaanse maatstaven is dat bijna communistisch – en ligt Vierhouten vlak bij Amsterdam.

Graceland laat zien dat vooruitstrevend, links christendom een enthousiaste aanhang kent. De website bereidt daar al op voor: ‘gutmensch is geen scheldwoord, maar een roeping’, staat daar, een citaat van de katholieke theoloog Erik Borgman.
Op het festivalterrein staat een houten ‘kerk’, neergezet door de Protestantse Kerk in Nederland – een van de sponsoren van Graceland. En een steenworp verderop staat het Klooster op Wielen, met een eigen tuin, stilteruimte en biechtgelegenheid.
In alles is Graceland verder een typisch hedendaags festival. Er zijn kraampjes met (verantwoord) voedsel en koffie en thee. Je kunt er boeken, cd’s en kleding kopen. En er is een camping voor wie wil blijven slapen. Het is de vertrouwde festival­ervaring, maar dan in een hipster-christelijk jasje.

Lance Armstrong
Na een vraag uit het publiek besluit Bolz-Weber alsnog haar oorspronkelijke verhaal te vertellen. Dat gaat over inclusiviteit. Ze vat het samen in een advies: ‘Eigenlijk zou elke gemeente minstens één dragqueen moeten hebben.’ In de VS is Bolz-Weber een groot voorvechter van lhbt-emancipatie.
Het grootste probleem is volgens haar het wij-zij-denken waar de mens toe geneigd is. Ze geeft toe dat ze het zelf ook doet, bijvoorbeeld als het over Trump gaat. ‘Maar er bestaat geen “zij”’, legt Bolz-Weber uit. ‘Er is alleen “wij”. Dat heeft Jezus besloten.’
Ze illustreert het aan de hand van haar gesprek met Lance Armstrong, de oud-wielrenner die zeven keer de Tour de France won, maar later toegaf dat hij al die tijd doping had gebruikt. Ze zat met Armstrong op een podium en haar progressieve aanhang liet zich niet van zijn tolerantste kant zien.
‘Ze zeiden: pak hem goed aan’, vertelt Bolz-Weber en ze verbaast zich over die mentaliteit. ‘Wat is dat toch? Dus ik zei tegen Lance Armstrong: hee Lance, ik lees hier dat je drugs nam die je niet mocht nemen en dat je daarover hebt gelogen.’
En dan speelt ze, lachend, na wat ze vervolgens zei: ‘Oh my God, ik heb dat zelf ook zó vaak gedaan! Na die opmerking hadden we een heel fijn gesprek.’

Bron:
ND.nl

Van Edgar Neo naar Neo de Bono

Vandaag is het 7 januari en ben ik jarig. Een moment waarop ik standaard terugblik én vooruitblik.

Van Edgar Neo naar Neo de Bono
Als ik terugblik zie ik een jaar vol met gemiste of onbenutte kansen. En een paar dingen die wel gelukt zijn. Een van de belangrijkste dingen is het feit dat het me na jaren van proberen het me eindelijk lijk te gaan lukken om van mijn door mijn biologische vader gegeven voornaam en achternaam af te komen (mensen die me kennen en/of volgen weten wat daar de achtergrond van is. Lang verhaal kort een zeer vervelende jeugd).

Zo zal ik zeer spoedig officieel geen Edgar ‘Neo’ XX XXXX maar Neo de Bono gaan heten.

Een goed begin van het nieuwe jaar dus.
Daarover gesproken..

Het is nog maar een paar dagen geleden dat we het nieuwe jaar ingeluid hebben. En zoals het altijd met een nieuw jaar gaat, maken we vaak grootse plannen waar meestal niets van terecht komt. We willen het beste bereiken op de beste manier. Maar we vergeten dat de omstandigheden sterk kunnen veranderen. Dan lopen al onze plannen mis.

Persoonlijk moet ik eerlijk bekennen dat alle grootse plannen in mijn leven mislukt zijn. Het beetje succes heb ik vooral te danken aan wat mij toeviel, niet als een lot uit de loterij, maar door een samenhang van omstandigheden en relaties. Het succes kwam als het ware op me af, ik  had het geluk het te herkennen en maakte dankbaar gebruik van het moment.

Van geslaagde ondernemers  die ik spreek hoor ik vaak dat we te weinig rekening houden met wat ons toevalt en dat we meestal te verstandelijk te werk gaan. Zo sprak ik laatst een succesvolle internetondernemer en vroeg hem hoe hij erin geslaagd was een dergelijk onderneming op te zetten. Het antwoord was simpel. Hij hoorde iemand iets delen over diens online frustratie en luisterde met belangstelling. Hij kreeg een ingeving, sprak erover met een collega ondernemer en die werd net zo enthousiast. En samen maakten ze er een daverend succes van.

Ik weet dat succesvolle plannen heel vaak door toeval tot stand komen, maar dan moeten we daarvoor openstaan en ons niet laten beperken door het rationele denken. Ons verstand is op zichzelf niet zaligmakend voor het realiseren van onze plannen. Ons leven is als een ijsberg waarvan we maar 10% kunnen zien, 30% vaag zichtbaar is en 60% zelfs volledig onzichtbaar. De Titanic hield geen rekening met deze onderkant van de ijsberg en ging ten onder.

Grootse plannen, die geen rekening houden met de onzichtbare binnenkant van ons leven, blijken het niet te halen. De zintuiglijke buitenkant van ons leven samen met ons verstandelijk inzicht geven maar een beperkt zicht op de mogelijkheden die het leven ons te bieden heeft.

Onze spirituele kracht blijft zintuiglijk en verstandelijk onzichtbaar maar blijkt wel effectief te werken. Het is het gebied van onze diepste verlangens en verwondering voor nieuwe inzichten dat ons in beweging brengt.

UPDATE
Tijdens het bladeren door mijn digitale archief op zoek naar mijn eigen ‘ijsbergen’ stuitte ik op een interview met mij op Nieuw W!J. Wat op hoofdlijnen verrassend actueel blijkt. Weliswaar woon ik niet meer in de Bethelkapel (maar vanwege mijn betrokkenheid bij Geloven in Moerwijk in een huis in Moerwijk) en is het project ‘Werken aan werk’ met Soco Soco en de Moerwijk Coöperatie nu pas gerealiseerd. Maar toch.. Soms duurt het even voordat je kansen daadwerkelijk kunt benutten 😉

Ik lees graag je reactie op dit artikel..

“Het leven als geschenk probeer ik met anderen te delen”

“Ik droom van een Nieuw WIJ. Van rijk worden door liefde, in een economie van jij-blij-ik-blij.” Aldus Edgar Neo: een zweverige fantast voor sommigen, een hartelijke realist voor anderen. Wie zijn naam googlet, stuit op typeringen als ‘internetmiljonair’ en ‘duurzaam pionier’. Een gesprek met een markant gemeenschapsdenker en doener.

Als een van de eerste internetadviseurs en -ondernemers verdiende hij miljoenen. Toch ervoer Edgar Neo (37) armoede. “Ik voelde me pas rijk, toen ik m’n vermogen begon te investeren in projecten waar iets duurzaams van uitgaat.” Hij bedacht en begeleidde zo’n honderdvijftig initiatieven voor kwetsbare mensen en natuur. Met Lotsov en 4Credits hielp Neo ism Qredits jongeren met een microkrediet de arbeidsmarkt op. Met The HUB bouwde hij mee aan een fysiek sociaal netwerk voor duurzame ondernemers. En HEARTcore.cc gaf duurzame ondernemers met kansrijke ideeën een financiële injectie.

Ondernemer Edgar kwam door zijn toenemende inspanningen steeds meer bekend te staan als ‘de moderne Franciscus van Assisi’: een imago dat hij waardeerde maar afdeed als waanzin. “In de voetstappen van Franciscus treden? Ik zou dan met al mijn projecten moeten stoppen en mijn kapitaal moeten wegschenken. Haha! Nobel misschien, maar niets voor mij.” Toch was het laatste woord daarover nog niet gezegd.

Oorverdovend harde stilte
Neo’s ambities kostten hem een burn-out, en nog een. “Het regisseren van projecten, met al het bijkomende financiële regelgedoe, begon mij te vermoeien en te irriteren. Maar het geloof in mijn ideaal – geluk geven en door (laten) geven – werd steeds groter. Ik zocht dus naar een manier om vanuit iets kleiners, kleinschaligers aan iets groots te werken.” Na het lezen van managementboek Semco Stijl en een goed gesprek met duurzaam investeerder en ondernemer Eckart Wintzen, besloot Neo al zijn bedrijven uit handen te geven. Het maakte zijn toekomstplan niet bepaald zekerder. Voordat hij z’n leven radicaal zou veranderen, moest hij op ingrijpende wijze met zichzelf geconfronteerd worden.

Eerst werd Neo flink beproefd. “Ik ben een paar keer in de bajes gezet. Waarom? Omdat er, zonder dat ik het wist, iemand met misbruik van mijn persoonsgegevens jarenlang zwartgereden heeft. Ik bleek slachtoffer van identiteitsfraude.” Die ‘woestijnperiode’ in de gevangenis schonk Neo een “spoedcursus leven in gemeenschap: soms moet je zelf eerst afgebroken worden voordat je aan iets nieuws kunt aan bouwen.” Maar wat voor nieuws?

Er was blijkbaar nog een openbaring nodig. In 2010 bezocht Neo met een aantal vrienden van kerkgenootschap Crossroads een Taizéviering in de Kuip in Rotterdam. ‘Bij “geloof” kon ik me nooit veel voorstellen. Hier werd het tastbaar. Het enthousiasme van de Taizégangers, de sfeer, de liederen en hun blije gezichten: het stak mij aan en verwarmde mijn hart! Toen we met duizenden jongeren in dat grote Ahoy tegelijkertijd samen stil werden, ontbrandde er een vonk van – ja, hoe zal ik het noemen? – verlichting in mij. Het kwartje was gevallen; ik wist hoe ik verder moest. God had tot mij gesproken, met een stilte die in mijn ziel oorverdovend hard was binnengekomen.’ Miljonair Edgar Neo schonk zijn hele vermogen aan goede doelen, om mee te beginnen.

Rentmeesters
Hij haalt een boek tevoorschijn: Manager ontmoet monnik, een bundel met brieven tussen Puma-directeur Jochen Zeitz en Benedictijner monnik Anselm Grün. ‘De schrijvers pleiten hier voor een economie van duurzaamheid, voor gelijkere verdeling van de winst, voor een balans tussen persoonlijk gewin en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Die waarden hebben m’n ondernemerschap altijd al beïnvloed.’ Is Neo niet ook zelf meer op een monnik gaan lijken? Hij voorziet voornamelijk in zijn levensonderhoud door beloningen in ontvangst te nemen voor diensten die hij meestal kosteloos aanbiedt. Zijn motto: ‘jij blij, ik blij’. ‘Mijn grootste verdienste ligt in de hartelijkheid die ik ontvang voor de hartelijkheid die ik hoop te geven. Het leven als geschenk probeer ik dus met anderen te delen. Dat maakt me hemeltje rijk. Hoe blijer ik anderen kan maken, hoe blijer ik er zelf van word!’

Neo is sceptisch over het ‘nieuwe’ aan discussies en trends met betrekking tot duurzaamheid.‘Eeuwenlang hebben maatschappijen inspiratie gehaald uit spiritueel gedachtegoed over duurzaamheid en rechtvaardigheid. Denk aan de betekenis van het bijbelse woord ‘rentmeesterschap’: werk samen aan het mooier maken van de schepping, en laat haar mooier achter dan dat je haar hebt aangetroffen. Het kloosterleven is op dat ideaal geënt. Gelukkig worden we ons opnieuw bewust van het belang van rentmeesterschap.’

Avondje daten
De ondernemer en monnik in Neo lijken elkaar getroffen te hebben in een Haagse kerk. “Ik woon en werk tegenwoordig vanuit buurt- en kerkhuis ‘Bethel’. Dat woord betekent huis van God. Voor mij is een kerk in principe ook een thuis voor iedereen. Daarom probeer ik met tal van activiteiten de relaties tussen Hagenaars, niet uitsluitend buurtbewoners, te versterken. Laat de kerk een plek zijn waar mensen elkaars talenten ontdekken en delen! Dan kan een kerk gaan leven. Ik vind het mooi als ik met kennis, kunde, contacten en als kerk iemand met een idee verder kan helpen. Bijvoorbeeld met een avondje ‘daten met diepgang’, met een netwerkdag voor bedrijven die maatschappelijk verantwoord willen ondernemen, je kunt een symposium houden over de ‘deeleconomie’, een BuurtLab opzetten, ga zo door.

Een levendige kerk vermeerdert geluk en groeit. Het lijkt me raadzaam dat kerken, met name de krimpende, voortdurend nadenken over hun bestaansrecht. Waar dient een kerk voor, letterlijk en figuurlijk? Wanneer ben je kerk? Alleen maar bij een viering op zondag, of ook op andere momenten?”

Meerwaarde, geen winst
Om Neo’s polsen zwieren twee armbanden. Op het ene, bruine bandje staat duidelijk leesbaar: ‘Vrede en alle goeds’. Is iedere gemeenschap die goedheid en vrede uitdraagt een kerk volgens hem? Of moet er ook iets uitgesproken christelijks gebeuren, zoals een bijbelkring? Hij legt uit: “In Mattheus 18:20 zegt Jezus over kerk: ‘Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden’. Je kunt dus kerk zijn, door God met lofzangen te prijzen. Maar je bent net zo goed kerk als je doet wat Jezus vraagt in Mattheus 25:35 en verder: de hongerige voeden, de dorstige lessen, de vreemdeling opnemen, de naakte kleden, de zieken en gevangenen bezoeken. Want Jezus zei: ‘Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan’’. Het gaat er om dat we ons in elkaars waarde laten, en de vruchten van elkaars waardigheid, van onze talenten, plukken en delen. Dat geldt trouwens ook voor welvarende mensen. De winst van een kerk ligt niet in haar inkomen of materiële rijkdom. Onze meerwaarde ligt in het delen van onze talenten. Het maakt daarbij vanzelfsprekend niet uit of iemand zich moslim, katholiek, homo of anders noemt. De kerk van mijn dromen is als een… Nieuw W!J. Een Nieuw W!J van samen rijk worden door liefde, in een economie van jij-blij-ik-blij.”

Neo meent dat kerken telkens opnieuw moeten nagaan of zij Gods liefde wel tot uitdrukking brengen. Door te vragen om wijsheid van de Heilige Geest, maar ook door de Bijbel er eens op na te slaan: “Leer de bronteksten van de Bijbel begrijpen vanuit de culturele context waarin ze geschreven zijn. Wie dat doet, ontdekt geen verkeerd woord over homoseksuelen of over vrouwelijk leiderschap.”

Propaganda
Op Neo’s tweede armbandje staan de letters WWJD, gericht naar Edgar zelf. Het is een afkorting van ‘What Would Jesus Do’. De tekst werkt als een alarmbel die gaat rinkelen wanneer hij onrechtvaardigheid signaleert. Zoals laatst nog: “De overheid moedigt werklozen aan om als vrijwilliger de handen uit de mouwen te steken. Dat gaat natuurlijk gepaard met de nodige propaganda, want wie vrijwilliger wordt, zou zich ‘nuttig maken voor de participatiesamenleving’. Maar zien we de misleiding niet? Vrijwilligers worden betaald onder het minimumloon! Heeft niet iedereen recht op een basisinkomen?” What would Jesus do, vroeg hij zich af. “Hopelijk kan ik met m’n nieuwe project ‘Werk aan Werk’ binnenkort een grote groep vrijwilligers aan een betaalde baan helpen.